10-03-08

De brand van Rome van Paul Maier

brandrome

 

Beschrijving: In de zomer van 64 wordt het centrum van de toenmalige wereld, Rome, opgeschrikt door een enorme brand. Een groot deel van de stad gaat in vlammen op. In de chaotische tijd na deze brand schuift keizer Nero de schuld in de schoenen van de christenen in Rome. Een bizarre periode van vervolging en religieuze zuivering is het gevolg. In deze historische roman beschrijft Paul Maier op boeiende en historisch betrouwbare wijze het leven in Rome voor en na de brand. Temidden van het decadente en hedonistische leven van veel Romeinen en de corrupte politiek van de keizers en hun adellijke vrienden, proberen de christenen vorm te geven aan hun godsdienst. Voor de familie van Flavius Sabinus, stadsprefect van Rome onder Nero, is dit op bepaalde momenten bijzonder moeilijk. Als na de brand de problemen voor de christenen alleen maar toenemen, rest Sabinus en zijn vrienden maar één oplossing. Een zinderende roman die de lezer vanaf het begin tot het einde onderdompelt in het Romeinse leven in de eerste eeuw.

Clue:. Lesje geschiedenis: de opkomst en val van Nero Caeser

Auteur: Paul L. Maier is een van Amerika's bekendste auteurs van religieuze romans. Ze zijn wetenschappelijk onderbouwd maar nemen de evangeliën als uitgangspunt. De oudheidkundige neemt in gesprek met KN geen blad voor de mond. Hij is blij dat hij niet aan een theologische faculteit is verbonden. "Daar vind je vaak de echte ideologische druiloren."

paul maier

 

Motivatie:  Boek van de Maand April van leesgroep Ceridwen (thema: religie)

Eigen mening; Van dit boek heb ik genoten. Van de eerste tot de laatste blz. Het is dan ook mijn genre. De historische thriller.

Plus je leert nog iets van dit boek. Een groot deel van de Romeinse geschiedenis ontplooit zich open voor je. Het boek begint bij de ergens in de Julisch-Claudische dynastie, Claudius Caesar regeert over Rome en het Romeinse rijk. Zijn liefdesleven is om niet te zeggen dramatisch. Na zijn dood neemt Nero, Claudius ’s stiefzoon het roer over, gesteund door zijn moeder Agrippina. Al gauw blijkt dat Nero het niet zo geweldig doet…

Het verhaal loopt parallel met de andere hoofdpersonages Sabinus, zijn schoonvader Allus en hun gezinsleven. Het boek leest als een trein.

De verhaallijn hoeft geen aanbeveling. Het Romeinse leven zat vol intriges, moord, samenzwering maar ook het dagelijks leven van de gemiddelde (welstellende) Romein wordt beschreven.

Een must voor elke geschiedenisliefhebber.


Score Mijn nieuwste ontdekking en tevens in de lijst van favoriete boeken verdient uiteraard een Tien.
 

19:42 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, bedrog, politiek, ontrouw, geschiedenis, moord |  Facebook |

18-10-07

De man die glimlachte van Henning Mankell

Eerste zin:

Mist.

Net een geruisloos sluipend roofdier, dacht hij. Ik zal er nooit aan wennen. Ok al woon ik mijn hele leven al in de provincie Skane, waar de mist de mensen voortdurend met onzichtbaarheid onthult.


 Passage:

 Hij zou nooit de moed kunnen opbrengen om zich het leven te benemen.

Plotseling remde hij.

Er blonk iets op in het licht van zijn koplampen. Eerst meende hij dat het een haas was geweest. Daarna zag hij dat er iets in de mist op de weg stond.

Hij stopte de auto en zette het groot licht aan.

Er stond een stoel midden op de weg. Een eenvoudige keukenstoel. Daarop zat een pop ter grootte van een mens.

Het gezicht was wit.

Het kon ook een mens zijn die aan een pop deed denken ………

Met trillende hand zette hij de radio uit en luisterde of hij iets hoorde in de mist. Alles was heel stil. Tot op het laatste moment wist hij niet wat hij moest doen.
Het was niet de stoel die daar in de mist stond, of de spookachtige pop, die maakten dat hij aarzelde. Het was iets anders, daarachter, iets wat hij niet kon zien. Iets wat vermoedelijk alleen maar in hemzelf zat.
Ik ben bang, dacht hij weer. De angst holt mijn vermogen uit om helder te denken
(p 13)

Clue:

 Inspecteur Wallander probeert de moord op te lossen van 2 vermoordde advocaten.

Achterflap:.

Op weg naar huis in het zuiden van Zweden weet de 69-jarige advocaat Gustaf Torstensson ternauwernood te stoppen voor een man die midden op de weg vastgebonden zit op een stoel. Als Torstensson uit zijn auto stapt, krijgt hij een dodelijke slag op het achterhoofd.
Op datzelfde moment loopt inspecteur Kurt Wallander over een Deens strand. Hij is moe en depressief, en overweegt zijn ontslag in te dienen. Maar de moord op Torstensson, gevolgd door de moord op diens zoon en collega Sten, met wie Wallander bevriend is, doet hem van gedachten veranderen.
Al snel belandt hij in een wespennest van fraude en illegale handel in menselijke organen. Zijn tegenstander is een zakenman zonder scrupules

 

Auteur:

De meermaals bekroonde auteur Henning Mankell is één van de meest gelezen Zweedse schrijvers. Wereldwijd werden zijn boeken in 26 talen vertaald en gingen er meer dan 6 miljoen van zijn werken over de toonbank.

Zijn grote doorbraak kwam er in 1991 met het eerste deel Moordenaar zonder gezicht van zijn Inspecteur Wallander-boeken, een reeks waarbij ondertussen blijkt dat Mankell niet alleen misdaad en suspense centraal plaatst, maar ook oog heeft voor sociale en maatschappelijke betrokkenheid.

Op internet vind je veel sites over deze mijnheer. Als ik het zo lees, vind ik hem wel een toffe peer. :D Meer Nederlandstalige info vind je hier of hier

 

mankell


 

 

Motivatie:

“Boek van de maand” van de leesclub

Eigen mening:

Het duurde lang voor het boek op dreef kwam.  Pas na een honderdtal blz kwam er vaart. Sommige passages vond ik interessant (zelf leerzaam), bij andere moest ik meer moeite doen. Vooral de lange conversaties tussen de personages konden mij niet echt bekoren.

Toch zou ik dit boek niet radicaal buizen.

Het verhaal zit wel goed in een. Het realiteitsgehalte is hoog (vb een moord die men als een ongeluk deed lijken zou zonder onze inspecteur onopgelost raken: ik denk dat dit wel eens zou kunnen gebeuren wegens gebrek aan tijd/geld).

De grootste fout zit in de korte inhoud. In plaats van dat het als een teaser zou werken, verklapte de achterflap, voor mijn gevoel, het hele verhaal. Er staat zelfs expliciet wie de dader is. Nu bouwt het verhaal, zoals elke thriller, op naar wie de mogelijke dader zou kunnen zijn. Dat vind ik juist zo leuk om “mee te zoeken” alhoewel dat natuurlijk heel naief is van mij om dat te denken ;)

Nu wist ik al wie de de dader was, door de achterflap. Jammer!!

Het centraal thema van het boek gaat vrij de (soft) politieke richting op. Het gaat over de bevoegdheid van de Zweedse politie (en waar deze stopt), allerlei wetten en regels over het bankwezen maar ook over de zwaarte van sommige misdaden. En het hekelt bepaalde maatschappelijke thema’s aan.

Als je daar niet tegen kunt, begin je beter niet aan het boek beginnen.

Het is een Scandinavische thriller wat je ook aan de typische namen & streken zult herkennen. Toch jammer dat de auteur ons niet meer een blik gunt op dit mooie land (ik had integendeel de indruk dat hij niet zo dol was op Zweden). Maar dit laatste zal wel persoonlijk zijn want ik heb wel een zekere fascinatie voor Noord Europa.

Voor degene die het boek al lazen, weet dan dat het een reeks is (de boeken kan je ook prima apart van elkaar lezen).

Een soort Zweedse Pieter Aspe dus (maar dan wel beter, sorry Pieter)


Score:

 6,5 op tien

 

glimlachteman


 

 

09:52 Gepost door Emily Page in thrillers | Permalink | Commentaren (4) | Tags: scandinavie, moord, politiek, politie, detectieve |  Facebook |

02-08-07

De Boerderij der Dieren van George Orwell

Eerste zin: Boer Jansen van de Herenhoeve had de kippenhokken voor de nacht gesloten, maar hij was te dronken om eraan te denken om de luikjes dicht te doen.

Laatste zin: De schepsels die buiten stonden keken van varken naar mens en van mens naar varken; maar het was reeds onmogelijk geworden te zeggen wie een mens was en wie een varken.

Passage: Maar toen stond Napoleon op en uitte, met een zijdelingse blik naar Sneeuwbal, een schelle kreet zoals non niemand ooit van hem had gehoord.Hierop klonk buiten een vreselijk geblaf, en negen reusachtige honden met beslagen halsbanden stormden de schuur in.
Zij gingen recht op Sneeuwbal af, die nog juist op tijd van zijn plaats kon springen, om aan hun beet te ontkomen…..
Te verbaasd en te verschrikt om te kunne spreken, drongen alle dieren door de deur om de jacht gade te slaan.

Clue: parodie op totalitaire staat van Stalin

Achterflap:. George Orwell (vooral bekend als schrijver van 1984) schreef deze parabel in 1943-1944 en handelt over dieren die in opstand komen tegenover hun meesters: de mens.
De varkens hebben lang tevoren leren lezen en schrijven en vanzelfsprekend worden zij de leiders van de revolutie vanwege hun hoger intellectueel peil dan de andere dieren. Hun karakter is evenwel niet van even grote kwaliteit; steeds meer breiden zij hun priviléges uit en werpen zich op tot een nieuwe elite, wier macht niet geringer is dan die van de oude heersers.
"Gelijkheid" wordt op de duur als ideaal afgeschaft en een catastrofale ineenstorting van de boerderij der dieren (de maatschappij) is onafwendbaar.
Orwell publiceerde dit boek voor "1984" en beschrijft de idealen en gevaren van "socialisme in de praktijk". Onmisbaar voor de geëngageerde lezer! Sommige literaire werken blijven onsterfelijk en blijven verbluffen als men ze leest 60 jaar (in dit geval) nadat ze gepubliceerd werden: men kijkt om zich heen en en beseft dat het boek vandaag zou kunnen geschreven zijn...

Auteur: George Orwell (25 juni 1903 - 21 januari 1950), pseudoniem van Eric Arthur Blair, was een Brits schrijver, journalist en criticus. Hij is een van de meest bewonderde Engelstalige auteurs van de 20e eeuw. Het bekendst zijn de twee werken die hij schreef tegen het einde van zijn leven: Animal Farm en 1984. Het zijn scherpe aanklachten tegen stalinisme, communisme en totalitarisme.

Motivatie: gelezen op de leesblog van Lasonrisa

Eigen mening; leuk dun boekje. Leest bovendien erg vlot. Orwell wijst op de gevolgen van al te mooie, lovende (loze) beloften van sommige politieks. In dit boek gaat het meerbepaald over een aanklacht tegen Stalin en Hitler.
Het oude taalgebruik maakte het boek voor mij nog charmanter. Het deed geen afbreuk aan het verhaal.
Grappig is dat Stalin (of Hitler??) in het boek word neergezet als Napoleon, het varken. Napoleon belooft de dieren van de boerderij een luxe leventje. Daar komt echter niet veel van in huis. De dieren zijn nog meer slaaf dan in ze tijdens de periode van de vaak beschonken boer Jansen waren.
De dieren, vooral Boxer staan symbool voor de arbeiders. Hardwerkend en eenvoudig van aard. Een mooie kans om uit te buiten dus.
Waar komt dit verhaal ons jammer genoeg bekend voor? Juist ja tijdens het Nazisme en het Stalinisme nog niet zo héél lang geleden.
Het boek maakte me nogal bedroefd. Het toont de slecht kant van ons mensen, nl dat we nogal machtsgeil zijn. En in die machtsgeilheid lopen we zo over onze medemens heen.
Nogal pessimistisch maar helaas schuilt er wel een moot waarheid in.
Leuke aanklacht van Orwell. Hopelijk maakt het ons bewust zodat we onze ogen open trekken voor Vlaams Belang en hun “Mooie” beloften.
Goede promotie om meer kritisch te zijn tijdens de verkiezingen. Mooie allegorie!!

Score: kritische zielen hebben altijd een streepje voor: een 9,5 voor dit tijdloze verhaal. animalfarm

18:15 Gepost door Emily Page in Dierenverhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dieren, bedrog, armoede, politiek, sprookje |  Facebook |

01-08-07

De vliegeraar van Khaled Hosseini

Eerste zin: Op mijn twaalfde ben ik geworden wat ik nu ben, op een kille bewolkte dag in de winter van 1975. Ik herinner me het moment nog goed, ik zat weggekropen achter een afbrokkelende lemen muur en tuurde de steeg in bij de bevroren beek.

Laatste zin: Ik rende. Een volwassen man die meerent met een zwerm gillende kinderen. Maar het kon me niets schelen. Ik rende met de wind in mijn gezicht, en op mijn lippen een glimlach zo breed als de Pansjir-vallei. Ik rende.

Pakkende Passage: “Hoe beantwoorden wij degenen die stenen gooien naar de ramen van Gods huis? WIJ MOETEN DIE STENEN TERUGGOOIEN!”Hij zette de microfoon uit. Een zacht gemompel verspreidde zich door de menigte.
Naast me zat Farid zijn hoofd te schudden. “En zij noemen zich moslims.” Fluisterde hij.
Toen stapte een grote, breedgeschouderde man uit de truck. …..
De grote Talib met de donkere zonnebril liep naar de stapel stenen die ze van de derde truck hadden geladen. Hij pakte een steen en liet hem aan de menigte zien. (p 253)

Clue: Een verraden vriendschap in Afganistan met in de achtergrond de inval van de Sovjet en nadien de Taliban.

Achterflap: Amir en Hassan zijn gevoed door dezelfde min en groeien samen op in de hoofdstad van Afghanistan. Als blijk van hun verbondenheid kerft Amir hun namen in een granaatappelboom: ‘Amir en Hassan, de sultans van Kabul’. Maar sultans zijn ze alleen in hun fantasie, want Amir hoort tot de bevoorrechte bevolkingsgroep en Hassan en zijn vader zijn arme Hazaren, in dienst van Amirs vader. Bij de jaarlijkse vliegerwedstrijd in Kabul is Amir de vliegeraar, degene die het touw van de vlieger in handen heeft. Hassan is zijn hulpje, de vliegervanger. ‘Voor jou doe ik alles!’ roept Hassan hem toe voordat hij wegrent om de vallende vlieger uit de lucht op te vangen. Die grenzeloze loyaliteit is niet wederzijds. Wanneer er iets vreselijks gebeurt met Hassan verraadt hij zijn trouwe metgezel. Na de Russische inval vluchten Amir en zijn vader naar de Verenigde Staten. Amir bouwt er een nieuw bestaan op, maar hij slaagt er niet in Hassan te vergeten. De ontdekking van een schokkend familiegeheim voert hem uiteindelijk terug naar Afghanistan, dat inmiddels door de Taliban is bezet. Daar wordt Amir geconfronteerd met spoken uit zijn verleden. Zijn voornemen om zijn oude schuld jegens Hassan in te lossen sleept hem tegen wil en dank mee in een huiveringwekkend avontuur

.Motivatie: Mooi prijsje op Proxis.be en vele lovende (pers) recenties

Auteur: Khaled Hosseini is geboren en getogen in Kabul, als zoon van een diplomaat wiens gezin in 1980 na de Russische inval naar de Verenigde Staten emigreerde. Hij is nu werkzaam als arts in noord-Californië. Hosseini publiceerde diverse korte verhalen, die werden genomineerd voor de Pushcart Prize.
De vliegeraar van Kabul is zijn eerste roman, die meteen zijn internationale doorbraak inluidde.

Pers: Vele lofbetuigingen maar deze was meest toepasselijke: Een intiem en authentiek verhaal over de verraden vriendschap van twee jongens, van de inval van de russen tot het schrikbewind van de Taliban.

Eigen mening; Een klein meesterwerk. Heel eenvoudig qua structuur en schrijfstijl maar ook diepgaand genoeg om de meest critische lezer te charmeren. Hosseini plaatst zijn verhaal tegen de achtergrond van Afganistan tijden 1980 tot 2002. Hij verteld het verhaal van Amir, een rijkeluisjongen die bevriend is met Hassan (een jongen met een hazenlip & een mindere Hazara). De vriendschap wordt wel enigsinds gekleurd onder het klasseverschil maar samen beleven de jongens heel wat advonturen in Kabul.
Op een dag komt Hassan in de problemen en Amir durft niet voor hem op te komen. Dit legt een zware druk op de jonge vriendschap. Amir verraadt Hassan.
Bovendien komen er strubbelingen in het land door de inval van de Russen. Amir en zijn vader vertrekken tegen hun zin naar de USA. Daar moeten ze een heel nieuw leven opbouwen.
Het verhaal gaat over discriminatie, onverdraagzaamheid maar ook over vriendschap en familiebanden. Een thema dat veel mensen aanspreekt. Ondanks het wat cliche thema slaagt Hosseini erin om vaart in het verhaal te brengen & om sprekende personages neer te zetten. Leuk is dat je heel wat leert over de Islam (zie verklarende woordenlijst achteraan). De laatste tijd wordt Islam nogal geassocieerd met slechte dingen en dit boek laat weer de andere, zachtere kant van Islamieten zien. De timing van het boek is dus schitterend.
Net als de schrijfstijl dus die zowel literatuur freaks als huismoeders zal aanspreken. Dat opzich is al een hele kunst!
Dit boek is een must & mag meteen op de leeslijsten van de middelbare scholen prijken.
Dit boek moet je gelezen hebben!!

Score: een meer dan verdiende 10/10!

vliegeraar

18-07-07

De Wolvenlus van Nicolas Evans

Eerste zin: De geur van een slachting kan volgens sommige jarenlang boven een plek blijven hangen. ... Misschien bespeurde de wolf daar iets van toen hij laat op die middag stilletjes door het bos liep en met zijn zomervacht langs de onderste takken van dennen en sparren streek.

Levensles:"Wat is het toch met die dieren dat mensen er zo'n hekel aan hebben?""Met wolven? Ik weet het niet. Misschien lijken ze te veel op ons. Als we naar ze kijken, zien we onszelf. Liefhebbende, zorgzame, sociale wezens die toevallig ook verschrikkelijke moordenaars zijn."
Eleanor nam dit even in overweging.
"Misschien komt het ook wel voort uit jaloezie."
"In welk opzicht?"
"Dat ze nog steeds deel uitmaken van de natuur en dat wij niet meer weten hoe dat moet. "

Clue: de grote kloof tussen (dieren)liefde en angst voor het onbekende

Achterflap: Een troep wolven waart weer in de bosrijke omgeving van het slaperige dorpje Hope in de Amerikaanse staat Montana, dezelfde streek waar ze een kleine eeuw geleden tot op het laatste exemplaar werden afgeslacht. Nu worden ze beschermd door de wet en door de 29-jarige biologe Helen Ross, die naar het gebied wordt gestuurd om deze prachtige wilde dieren te observeren. Ook moet ze zien te voorkomen dat de wolven opnieuw worden uitgeroeid. Dat laatste leidt tot groot ongenoegen van de lokale schapenfokkers die hun kuddes bedreigd zien.

Motivatie: Dieren en wolven he. Ik hou van wolven. Ze zijn een van de meeste pure, wilde en beelschone dieren die ik al ooit gezien heb.

Eigen mening; Dit is mijn "bleit" boek. Iedere keer dat ik het lees zijn ze daar weer; de krop in de keel en de traantjes. Het verhaal gaat dan ook over één van mijn stokpaardjes: de bescherming van (wilde) diersoorten.
Bovendien kan ik me goed vereenzelvigen met Helen Ross. Helen is een vrouw met een nogal pessimistische verdrietige aard. (Helen's zus:"Je gaat gewoon door met je leven. Dat is het verschil tussen ons. Ik heb het je alleen maar verteld om je duidelijk te maken dat je niet een soort alleenrecht hebt op verdriet."). Same here. Plus Helen heeft een grote dierenliefde. Same here. Het kwam soms zelf zo ver dat ik echt dacht; Helen is mijn tweelingszusje.
Ik kan ook weinig respect opbrengen voor mensen als de rancher Buck Calder. Mensen die niets van de natuur begrijpen en alles vernietigen wat ze niet (willen) kennen.
Bovendien kom je in het boek heel veel te weten over de (ware) aard van de wolf. Vergeet Roodkapje en de 3 biggetjes. Wolven zijn wilde maar wel fascineerde dieren. Voor een knuffeluurtje zijn ze niet in maar ze zijn een belangrijk onderdeel van ons ecosysteem. Door dit boek krijgt de wolf de kans om eindelijk van zijn slecht imago probleem af te geraken. Dit boek is niet voor niets een van mijn lievelingsboeken omdat het zo dicht bij mijn persoonlijke ideologie ligt.
Over dit boek kan ik een hele lithanie opstellen over respect en bescherming van bedreigde diersoorten en ecosystemen, maar dat zou ons tever leiden. Lees het boek, Evans vertelt mijn ethiek op dezelfde manier als ik het zou doen!

Score: Hier kan ik geen score op geven: het is een van favorieten!!

wolvenlusMeer info over de wolf (klik op de cover van het boek)

Meer info over hoe je een wolf adopteert, klik op de wolvenprent

wolf

27-06-07

De Rookspringer van Nicolas Evans

Reden voor dit boek: ik had de Paardenfluisteraar en de Wolvenlus al gelezen. En ik was van beide boek echt weg. Zeker van de Wolvenlus.
Evans heeft een speciale band met de natuur en die vind je dus terug in zijn boeken. De weelderige natuur van Montana (het Noord Westen van de USA) wordt in geuren en kleuren beschreven
Voor sommige mensen kan dit een turn-off zijn maar mij deerde het niet. Maar ik ben dan ook, net als Evans, een milieuliefhebber met een groot hart voor mensen en dieren.
Nog een gelijkenis: zijn boeken gaan steeds over gewone, bijzondere mensen. Jan en Mie met de pet maar met een hart van goud. De hoofdpersonages leiden gewone leventjes vol eenzaamheid maar ook met vele mooi momenten.
Het centrale thema van de Rookspringer is eigenlijk een soort driehoeksrelatie:
Connor, een rustige boerenzoon met een passie voor fotografie
Ed, een exraverte musicus
Julia, vriendin van Ed, opvoedster en kunstenares
Hoewel Connor en Ed erg verschillend zijn, zijn ze beide rookspringers (bestrijden de bosbranden). En beide vallen de charmes van Julia.
Alleen.... Ed was eerst en Connor respecteert dit als goede vriend
Het zit Ed echter niet mee; hij wordt blind na een ongeval, blijkt onvruchtbaar te zijn en wordt steeds zieker van zijn diabetis
Door zijn onvruchtbaarheid worden Ed en Julia gdus kinderloos. Na veel discussie worden ze eens dat Connor de spermadonor wordt van hun kind
Amy is alles voor Ed en Julia. Maar Ed wordt steeds zieker en na een tijdje sterft hij.Julia en Amy besluiten Connor achter na te gaan naar Oeganda. Connor verblijft daar als oorlogsfotograaf en wordt getroffen door de kindsoldaten tijdens de burgeroorlog.
Maar zal Julia Connor nog vinden in dit door oorlog en geweld verscheurde land? Ik heb al genoeg verklapt.
Wil je meer weten zal je toch naar de bib moeten snellen

Eerlijk is eerlijk: ik vond de Wolvenlus beter. Dit boek is de minst goede van Evans' 3 boeken. Toch blijft het een goed boek en zeker de moeite waard om eens te lezen.
Evans zet ons ook aan het denken over de kindsoldaten en brengt een realistische schets van oorlog (niks heldendaden, enkel veel geweld)
Evans verdient toch nog een leuke 7 op 10. Prima als vakantielectuur!!
Heeft Evans net als bij mij een gevoelig snaartje geraakt voor kindsoldaten, ga dan zeker eens naar de site van Els Temmerman, de Vlaamse die zich inzet voor deze onfortuinlijke kinderen => klik op deze link.rookspringer

19:33 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (5) | Tags: natuur, liefde, afrika, hulpverlening, oorlog, politiek |  Facebook |

10-05-07

Nu niet van Francois Cauliez

William Dinsdale is een neurotische man. Zijn leven drijft voort op routine en eenvoud. Hij houdt niet echt van de meeste mensen, maar wel van zijn vrouw Clara en zijn dochtertje Laura. Hij houdt niet van werken, lekker eten en grote massa's. Hij houdt wel van zijn dure zetel, zijn boeken, de 5 CD's die hij elke maand koopt (niet meer maar ook niet minder). En bovenal hij is verschrikkelijk LUI
Op een dag gooit hij zijn leven om: hij reageert op een geheimzinnig (romantisch) zoekertje, gaat ondanks zijn luiheid een overspellige relatie aan en hij treedt in de politiek (hij denkt dat hij dan 4 jaar niets moet doen) met de zeer toepasselijke naam LUI (lijst van unieke personen)
Hoe zijn nieuwe avonturen stroken met zijn natuurlijke luiheid lees je dus in 'Nu niet".
Het verhaal is misschien niet het orgineelste wat je ooit las
Maar de manier waarop Cauliez met woorden speelt is fantastisch. Hij benoemt dingen die ik wel denk maar nooit zo mooi in woorden kan verpakken als hij.
Dit is niet mijn eerste boek dat ik van Cauliez las (zie ook "En de liefde GDV?) dus ik wist al dat ik van zijn woorden hield. Maar dit was Cauliez's eerste boek en het werd al direct lovend onthaalt.
Ik sluit mij dus aan bij al die lovende commentaar. Het is een leuk boek dat je overal kan lezen: het leest vlot, het heeft geen pretentie maar je hebt ook niet het gevoel dat je het zoveelste stationromannetje leest
En wat me nog het meest beviel....
Ik heb een paar trekjes van William (blush) maar de welke daar gaan we het even niet over hebben.........
Een pluim voor Cauliez en een verdiende 8,5!!!!!!cauliez

20:52 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (4) | Tags: liefde, ontrouw, politiek |  Facebook |