18-07-07

De Wolvenlus van Nicolas Evans

Eerste zin: De geur van een slachting kan volgens sommige jarenlang boven een plek blijven hangen. ... Misschien bespeurde de wolf daar iets van toen hij laat op die middag stilletjes door het bos liep en met zijn zomervacht langs de onderste takken van dennen en sparren streek.

Levensles:"Wat is het toch met die dieren dat mensen er zo'n hekel aan hebben?""Met wolven? Ik weet het niet. Misschien lijken ze te veel op ons. Als we naar ze kijken, zien we onszelf. Liefhebbende, zorgzame, sociale wezens die toevallig ook verschrikkelijke moordenaars zijn."
Eleanor nam dit even in overweging.
"Misschien komt het ook wel voort uit jaloezie."
"In welk opzicht?"
"Dat ze nog steeds deel uitmaken van de natuur en dat wij niet meer weten hoe dat moet. "

Clue: de grote kloof tussen (dieren)liefde en angst voor het onbekende

Achterflap: Een troep wolven waart weer in de bosrijke omgeving van het slaperige dorpje Hope in de Amerikaanse staat Montana, dezelfde streek waar ze een kleine eeuw geleden tot op het laatste exemplaar werden afgeslacht. Nu worden ze beschermd door de wet en door de 29-jarige biologe Helen Ross, die naar het gebied wordt gestuurd om deze prachtige wilde dieren te observeren. Ook moet ze zien te voorkomen dat de wolven opnieuw worden uitgeroeid. Dat laatste leidt tot groot ongenoegen van de lokale schapenfokkers die hun kuddes bedreigd zien.

Motivatie: Dieren en wolven he. Ik hou van wolven. Ze zijn een van de meeste pure, wilde en beelschone dieren die ik al ooit gezien heb.

Eigen mening; Dit is mijn "bleit" boek. Iedere keer dat ik het lees zijn ze daar weer; de krop in de keel en de traantjes. Het verhaal gaat dan ook over één van mijn stokpaardjes: de bescherming van (wilde) diersoorten.
Bovendien kan ik me goed vereenzelvigen met Helen Ross. Helen is een vrouw met een nogal pessimistische verdrietige aard. (Helen's zus:"Je gaat gewoon door met je leven. Dat is het verschil tussen ons. Ik heb het je alleen maar verteld om je duidelijk te maken dat je niet een soort alleenrecht hebt op verdriet."). Same here. Plus Helen heeft een grote dierenliefde. Same here. Het kwam soms zelf zo ver dat ik echt dacht; Helen is mijn tweelingszusje.
Ik kan ook weinig respect opbrengen voor mensen als de rancher Buck Calder. Mensen die niets van de natuur begrijpen en alles vernietigen wat ze niet (willen) kennen.
Bovendien kom je in het boek heel veel te weten over de (ware) aard van de wolf. Vergeet Roodkapje en de 3 biggetjes. Wolven zijn wilde maar wel fascineerde dieren. Voor een knuffeluurtje zijn ze niet in maar ze zijn een belangrijk onderdeel van ons ecosysteem. Door dit boek krijgt de wolf de kans om eindelijk van zijn slecht imago probleem af te geraken. Dit boek is niet voor niets een van mijn lievelingsboeken omdat het zo dicht bij mijn persoonlijke ideologie ligt.
Over dit boek kan ik een hele lithanie opstellen over respect en bescherming van bedreigde diersoorten en ecosystemen, maar dat zou ons tever leiden. Lees het boek, Evans vertelt mijn ethiek op dezelfde manier als ik het zou doen!

Score: Hier kan ik geen score op geven: het is een van favorieten!!

wolvenlusMeer info over de wolf (klik op de cover van het boek)

Meer info over hoe je een wolf adopteert, klik op de wolvenprent

wolf

27-06-07

De Rookspringer van Nicolas Evans

Reden voor dit boek: ik had de Paardenfluisteraar en de Wolvenlus al gelezen. En ik was van beide boek echt weg. Zeker van de Wolvenlus.
Evans heeft een speciale band met de natuur en die vind je dus terug in zijn boeken. De weelderige natuur van Montana (het Noord Westen van de USA) wordt in geuren en kleuren beschreven
Voor sommige mensen kan dit een turn-off zijn maar mij deerde het niet. Maar ik ben dan ook, net als Evans, een milieuliefhebber met een groot hart voor mensen en dieren.
Nog een gelijkenis: zijn boeken gaan steeds over gewone, bijzondere mensen. Jan en Mie met de pet maar met een hart van goud. De hoofdpersonages leiden gewone leventjes vol eenzaamheid maar ook met vele mooi momenten.
Het centrale thema van de Rookspringer is eigenlijk een soort driehoeksrelatie:
Connor, een rustige boerenzoon met een passie voor fotografie
Ed, een exraverte musicus
Julia, vriendin van Ed, opvoedster en kunstenares
Hoewel Connor en Ed erg verschillend zijn, zijn ze beide rookspringers (bestrijden de bosbranden). En beide vallen de charmes van Julia.
Alleen.... Ed was eerst en Connor respecteert dit als goede vriend
Het zit Ed echter niet mee; hij wordt blind na een ongeval, blijkt onvruchtbaar te zijn en wordt steeds zieker van zijn diabetis
Door zijn onvruchtbaarheid worden Ed en Julia gdus kinderloos. Na veel discussie worden ze eens dat Connor de spermadonor wordt van hun kind
Amy is alles voor Ed en Julia. Maar Ed wordt steeds zieker en na een tijdje sterft hij.Julia en Amy besluiten Connor achter na te gaan naar Oeganda. Connor verblijft daar als oorlogsfotograaf en wordt getroffen door de kindsoldaten tijdens de burgeroorlog.
Maar zal Julia Connor nog vinden in dit door oorlog en geweld verscheurde land? Ik heb al genoeg verklapt.
Wil je meer weten zal je toch naar de bib moeten snellen

Eerlijk is eerlijk: ik vond de Wolvenlus beter. Dit boek is de minst goede van Evans' 3 boeken. Toch blijft het een goed boek en zeker de moeite waard om eens te lezen.
Evans zet ons ook aan het denken over de kindsoldaten en brengt een realistische schets van oorlog (niks heldendaden, enkel veel geweld)
Evans verdient toch nog een leuke 7 op 10. Prima als vakantielectuur!!
Heeft Evans net als bij mij een gevoelig snaartje geraakt voor kindsoldaten, ga dan zeker eens naar de site van Els Temmerman, de Vlaamse die zich inzet voor deze onfortuinlijke kinderen => klik op deze link.rookspringer

19:33 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (5) | Tags: natuur, liefde, afrika, hulpverlening, oorlog, politiek |  Facebook |

15-12-06

Wolf! Een wolf als huisdier van Marika Morgan

Marika's man David is heel erg gefascineerd door wolven. Het koppel besluit om een jonge wolf in huis te halen. Na een hele speurtocht vinden ze toch een jong wolfje die ze Shunka noemen. Samen met de puppy Happy (kruising border-newfoundlander) groeit de witte toendrawolf op ergens in Canada. Al snel worden de verschillen tussen honden en wolven duidelijk. Shunka heeft geen will to please zoals Happy.
Morgan toont ons dat de wilde spirit van wolven zich moeilijk aanpast aan de regels van een huishouden (bvb niet alles "inpikken" en naar je nest mee slepen). De achterdochtige aard van wolven (gegroeid door jaren van terrorisering van de mens) is zo erg ingebaken in de wolf dat zelfs een liefhebbende familie deze niet kan verminderen.
Het is een mooi (waargebeurd) verhaal over onze wilde natuur en de angst van mensen voor wolven (en omgekeerd).
Morgan probeert ons respect te doen krijgen voor deze voorvader van onze beste vriend (de hond). Bij mij had ze dat niet moeten doen, ik heb nooit in het sprookje van de boze wolf geloofd. Voor mij is de wolf altijd al een mysterieus, prachtig wild dier geweest. Het verhaal van Shunka trof me dan ook erg... shunka

14:25 Gepost door Emily Page in Dierenverhaal | Permalink | Commentaren (2) | Tags: waargebeurd, dieren, milieu, natuur |  Facebook |