19-04-08

Het gouden Ei van Tim Krabbe

 

Clue:. Ontvoering

gouden ei

 

 Passage:  

 
 
 

Auteur: Hans Maarten Timotheus (Tim) Krabbé (Amsterdam, 13 april 1943) is een Nederlands schrijver en schaker. Hij heeft zowel romans als schaakliteratuur op zijn naam staan.

krabbe

 

Motivatie: Aangeraden door een vriend

Eigen mening; Dit is al de tweede keer dat ik dit boek en iedere keer slaagt Krabbé erin mij de stuipen op het lijf te jagen.

Het Gouden Ei is waarschijnlijk één van mijn ultieme nachtmerries. Krabbé laat zijn ontvoerder in contact treden met Saskia’s vriend Rex. Rex wil weten wat er met Saskia gebeurd is. De ontvoerder wil het enkel vertellen als Rex hetzelfde ondergaat als Saskia. Een uitermate filosofische vraagstuk: ben je bereid om te weten wat er met je geliefde is gebeurd, zelf al verwacht je er een niet zo plezierig einde….

Kippenvel!! Dit is voor mij horror van de bovenste plank: geen dolgedraaide moordenaars, geen bloederige toestanden, messentrekkerij of vettigheden. Gewoon pure rillingen.

Waarschijnlijk een van beste horrorverhalen ooit!!!

Dit boek is verfilmd in 1993: The Vanishing  

wolvenlusScore  Negen en een half!!!

22:07 Gepost door Emily Page in Nederlandse Auteur | Permalink | Commentaren (7) | Tags: moord, angsten |  Facebook |

10-03-08

De brand van Rome van Paul Maier

brandrome

 

Beschrijving: In de zomer van 64 wordt het centrum van de toenmalige wereld, Rome, opgeschrikt door een enorme brand. Een groot deel van de stad gaat in vlammen op. In de chaotische tijd na deze brand schuift keizer Nero de schuld in de schoenen van de christenen in Rome. Een bizarre periode van vervolging en religieuze zuivering is het gevolg. In deze historische roman beschrijft Paul Maier op boeiende en historisch betrouwbare wijze het leven in Rome voor en na de brand. Temidden van het decadente en hedonistische leven van veel Romeinen en de corrupte politiek van de keizers en hun adellijke vrienden, proberen de christenen vorm te geven aan hun godsdienst. Voor de familie van Flavius Sabinus, stadsprefect van Rome onder Nero, is dit op bepaalde momenten bijzonder moeilijk. Als na de brand de problemen voor de christenen alleen maar toenemen, rest Sabinus en zijn vrienden maar één oplossing. Een zinderende roman die de lezer vanaf het begin tot het einde onderdompelt in het Romeinse leven in de eerste eeuw.

Clue:. Lesje geschiedenis: de opkomst en val van Nero Caeser

Auteur: Paul L. Maier is een van Amerika's bekendste auteurs van religieuze romans. Ze zijn wetenschappelijk onderbouwd maar nemen de evangeliën als uitgangspunt. De oudheidkundige neemt in gesprek met KN geen blad voor de mond. Hij is blij dat hij niet aan een theologische faculteit is verbonden. "Daar vind je vaak de echte ideologische druiloren."

paul maier

 

Motivatie:  Boek van de Maand April van leesgroep Ceridwen (thema: religie)

Eigen mening; Van dit boek heb ik genoten. Van de eerste tot de laatste blz. Het is dan ook mijn genre. De historische thriller.

Plus je leert nog iets van dit boek. Een groot deel van de Romeinse geschiedenis ontplooit zich open voor je. Het boek begint bij de ergens in de Julisch-Claudische dynastie, Claudius Caesar regeert over Rome en het Romeinse rijk. Zijn liefdesleven is om niet te zeggen dramatisch. Na zijn dood neemt Nero, Claudius ’s stiefzoon het roer over, gesteund door zijn moeder Agrippina. Al gauw blijkt dat Nero het niet zo geweldig doet…

Het verhaal loopt parallel met de andere hoofdpersonages Sabinus, zijn schoonvader Allus en hun gezinsleven. Het boek leest als een trein.

De verhaallijn hoeft geen aanbeveling. Het Romeinse leven zat vol intriges, moord, samenzwering maar ook het dagelijks leven van de gemiddelde (welstellende) Romein wordt beschreven.

Een must voor elke geschiedenisliefhebber.


Score Mijn nieuwste ontdekking en tevens in de lijst van favoriete boeken verdient uiteraard een Tien.
 

19:42 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, bedrog, politiek, ontrouw, geschiedenis, moord |  Facebook |

28-10-07

Hoeren van Luc Deflo

Eerste zin:

 “Ik kan het niet. Ik kan geen mens vermoorden.”

Aan de andere kant van de lijn bleef het een hele tijd stil. Het was een geladen stilte, doordrenkt van angst. De man die in de schaduw van een beukenhaag stond, zette zijn kraag op en mompelde “Waarom ik! Ik kan het niet!

 
 Passage:

“Daphné. Ik ben die smeerlap gaan zoeken. Hij is ervandoor. Hij komt… naar jou. Denk ik. Vrees ik. Haast je. Alsjeblieft. “

Daphné Brianard kon geen woord uitbrengen. De beelden waren er weer. Heel levensecht. Het suizende mes. De pijn. De man met de naald. Het kwam allemaal terug. Vlijmscherp.

“Daphné. Daphné! Antwoord, Daphné? Alsjeblieft?”

“Ja…ja… Lien”

Aline Verbeêck bleef sprakeloos.

“Lien.. Lien?”

Lien voelde een koude rilling over haar rug kruipen toen ze Daphnés stem hoorde doorslaan.

“Ja”

“Blijf”

“Wat?”

“Blijf aan de telefoon. Alsjeblieft.”


Clue: Zoektocht naar de moordenaar door zowel de politie als slachtoffers.


Achterflap:.

Aline Verbeeck is een hoer op jaren, die met haar verlepte schoonheid niet veel mannen meer kan bekoren. Haar zorgelijke bestaan verandert wanneer ze de zeventienjarige Daphné Brainard leert kennen. Ervaring en jeugdige schoonheid blijken een ideale combinatie en de zaken floreren. Daphné lokt de mannen terwijl Aline een oogje in het zeil houdt en af en toe wat geld steelt uit de zakken van de nietsvermoedende hoerenlopers. Dat overkomt ook Leo Thuys, een op het eerst gezicht wat simpele huisvader. Maar schijn bedriegt, want Thuys, een borrelende vulkaan, bedreigt Daphné. Aline Verbeeck komt net op tijd tussenbeide. Thuys slaat op de vlucht, maar als hij merkt wat hem is ontstolen, keert hij terug. Vastbesloten om af te maken wat hij is begonnen. Daphné wordt aangerand. Wanneer Bosman en Deleu zich op de zaak storten, leiden alle sporen naar Aline Verbeeck.

 

Auteur:

Luc Deflo woont in Brussel.Schrijven zit hem in het bloed want hij heeft toneelstukken, luisterspelen en scenario's geschreven.
Deflo is organisatie-adviseur in KBC maar is momenteel in loopbaanonderbreking om zich fulltime aan het schrijven te wijden. Hij heeft onlangs aan Erwin Provoost de filmrechten voor Naakte Zielen en Sluipend Gif' verkocht.

De grote doorbraak kwam er met 'Naakte Zielen', zijn eerste psychologische thriller die meteen genomineerd werd voor de Hercule Poirot Prijs. Luc Deflo, wiens beklijvende psychologische thrillers steevast doen denken aan toppers als 'Seven' of 'Silence of the Lambs', is een van de best verkopende thrillerauteurs in Vlaanderen en een vaste waarde in de Boeken Top-tien. Sluipend Gif stond nog vooraleer de eerste recensie verscheen hoog in de boekentoptien van zowel Standaard, Humo als Knack.

 Bron;

deflo

 

Motivatie: mijn vroegere voorliefde aan thrillers manifesteert zich nog in mijn boon voor Deflo.

Eigen mening;

Mensen die hier wel eens lezen, weten dat ik vroeger thriller verslaafd was. Massa’s Whodunit’s heb ik verslonden. Tegenwoordig is de kers echter wat van de taart Thrillers bekoren me amper nog. Er zijn er teveel en de kwaliteit boet eraan in.

Toch blijft Deflo voor mij nog een beetje bijzonder. Regelmatig lees ik nog eens een boek van hem. Ze zijn wel OK zijn boeken. Het leest vlot weg. De verhaal is heel menselijk. Kortom, ik vind hem beter dan de gemiddelde vlaamse misdaadschrijver (tezamen met Jef Geeraerts en Patrick De Bruyn)

Ik heb Deflo ook nog ‘ontmoet’ tijdens de boekenbeurs. Er stond een giga file bij Aspe. En Deflo was iets minder populair. Zo blij als een kermisvogel (:p) ging ik dan maar in zijn rij staan en heb ik nog een leuke babbel gehad met de mens.

Ik vond hem zeer vriendelijk. Hij signeerde mijn boek en datzelfde boek preikt nog altijd op mijn boekenkast.

Enfin over dit boek: De verhaallijn is zeer empathisch geschreven. De eerste blz heb ik er echt doorgejaagd. Tijdens het onderzoek van Deleu en Mendock viel het wat stil omdat er toch een groot deel gefocust is op de scheefgetrokken relatie van het speurderskoppel.

Het realiteitsgehalte was vrij hoog (denk ik). Vooral doordat de speurders echt helemaal op het verkeerde spoor zitten. Veel te vaak worden in thrillers al van in het begin juist gezocht en beschikt het hoofdpersonage over bijzondere bijna paranormale gaven.

Weinig realistisch als je het mij vraagt.

Maar in dit boek waren ze dus even mis. Vond ik heel begrijpelijk en menselijk.

Ik zou dit boek geslaagd durven noemen. Het genre is wat uitgemolken maar Deflo blijft wel nog een toppertje.

Geen moeilijk boek, pure ontspanning.

 

Score: Een leuke zeven en een half!!!

hoeren

 

10:16 Gepost door Emily Page in thrillers | Permalink | Commentaren (3) | Tags: moord, mishandeling, vlaams, kindermisbruik, wraak |  Facebook |

18-10-07

De man die glimlachte van Henning Mankell

Eerste zin:

Mist.

Net een geruisloos sluipend roofdier, dacht hij. Ik zal er nooit aan wennen. Ok al woon ik mijn hele leven al in de provincie Skane, waar de mist de mensen voortdurend met onzichtbaarheid onthult.


 Passage:

 Hij zou nooit de moed kunnen opbrengen om zich het leven te benemen.

Plotseling remde hij.

Er blonk iets op in het licht van zijn koplampen. Eerst meende hij dat het een haas was geweest. Daarna zag hij dat er iets in de mist op de weg stond.

Hij stopte de auto en zette het groot licht aan.

Er stond een stoel midden op de weg. Een eenvoudige keukenstoel. Daarop zat een pop ter grootte van een mens.

Het gezicht was wit.

Het kon ook een mens zijn die aan een pop deed denken ………

Met trillende hand zette hij de radio uit en luisterde of hij iets hoorde in de mist. Alles was heel stil. Tot op het laatste moment wist hij niet wat hij moest doen.
Het was niet de stoel die daar in de mist stond, of de spookachtige pop, die maakten dat hij aarzelde. Het was iets anders, daarachter, iets wat hij niet kon zien. Iets wat vermoedelijk alleen maar in hemzelf zat.
Ik ben bang, dacht hij weer. De angst holt mijn vermogen uit om helder te denken
(p 13)

Clue:

 Inspecteur Wallander probeert de moord op te lossen van 2 vermoordde advocaten.

Achterflap:.

Op weg naar huis in het zuiden van Zweden weet de 69-jarige advocaat Gustaf Torstensson ternauwernood te stoppen voor een man die midden op de weg vastgebonden zit op een stoel. Als Torstensson uit zijn auto stapt, krijgt hij een dodelijke slag op het achterhoofd.
Op datzelfde moment loopt inspecteur Kurt Wallander over een Deens strand. Hij is moe en depressief, en overweegt zijn ontslag in te dienen. Maar de moord op Torstensson, gevolgd door de moord op diens zoon en collega Sten, met wie Wallander bevriend is, doet hem van gedachten veranderen.
Al snel belandt hij in een wespennest van fraude en illegale handel in menselijke organen. Zijn tegenstander is een zakenman zonder scrupules

 

Auteur:

De meermaals bekroonde auteur Henning Mankell is één van de meest gelezen Zweedse schrijvers. Wereldwijd werden zijn boeken in 26 talen vertaald en gingen er meer dan 6 miljoen van zijn werken over de toonbank.

Zijn grote doorbraak kwam er in 1991 met het eerste deel Moordenaar zonder gezicht van zijn Inspecteur Wallander-boeken, een reeks waarbij ondertussen blijkt dat Mankell niet alleen misdaad en suspense centraal plaatst, maar ook oog heeft voor sociale en maatschappelijke betrokkenheid.

Op internet vind je veel sites over deze mijnheer. Als ik het zo lees, vind ik hem wel een toffe peer. :D Meer Nederlandstalige info vind je hier of hier

 

mankell


 

 

Motivatie:

“Boek van de maand” van de leesclub

Eigen mening:

Het duurde lang voor het boek op dreef kwam.  Pas na een honderdtal blz kwam er vaart. Sommige passages vond ik interessant (zelf leerzaam), bij andere moest ik meer moeite doen. Vooral de lange conversaties tussen de personages konden mij niet echt bekoren.

Toch zou ik dit boek niet radicaal buizen.

Het verhaal zit wel goed in een. Het realiteitsgehalte is hoog (vb een moord die men als een ongeluk deed lijken zou zonder onze inspecteur onopgelost raken: ik denk dat dit wel eens zou kunnen gebeuren wegens gebrek aan tijd/geld).

De grootste fout zit in de korte inhoud. In plaats van dat het als een teaser zou werken, verklapte de achterflap, voor mijn gevoel, het hele verhaal. Er staat zelfs expliciet wie de dader is. Nu bouwt het verhaal, zoals elke thriller, op naar wie de mogelijke dader zou kunnen zijn. Dat vind ik juist zo leuk om “mee te zoeken” alhoewel dat natuurlijk heel naief is van mij om dat te denken ;)

Nu wist ik al wie de de dader was, door de achterflap. Jammer!!

Het centraal thema van het boek gaat vrij de (soft) politieke richting op. Het gaat over de bevoegdheid van de Zweedse politie (en waar deze stopt), allerlei wetten en regels over het bankwezen maar ook over de zwaarte van sommige misdaden. En het hekelt bepaalde maatschappelijke thema’s aan.

Als je daar niet tegen kunt, begin je beter niet aan het boek beginnen.

Het is een Scandinavische thriller wat je ook aan de typische namen & streken zult herkennen. Toch jammer dat de auteur ons niet meer een blik gunt op dit mooie land (ik had integendeel de indruk dat hij niet zo dol was op Zweden). Maar dit laatste zal wel persoonlijk zijn want ik heb wel een zekere fascinatie voor Noord Europa.

Voor degene die het boek al lazen, weet dan dat het een reeks is (de boeken kan je ook prima apart van elkaar lezen).

Een soort Zweedse Pieter Aspe dus (maar dan wel beter, sorry Pieter)


Score:

 6,5 op tien

 

glimlachteman


 

 

09:52 Gepost door Emily Page in thrillers | Permalink | Commentaren (4) | Tags: scandinavie, moord, politiek, politie, detectieve |  Facebook |

19-09-07

Van muizen en mensen van John Steinbeck

Eerste zin:
Een paar mijl van Soledad stroomt de rivier de Salinas dicht langs de oever van de zijde der heuvels en wordt diep en groen.

Paragraaf:
Alleen Lennie was in de stal en Lennie zat op in het hooi naast een pakkist onder een ruif aan het einde van de stal, dat niet met hooi gevuld was. Lennie zat in het hooi en keek naar het dode jonge hondje dat voor hem lag. Lennie keer er lange tijd naar en aaide het met zijn enorme hand en streelde het van het ene eind naar het andere.
En Lennie zei zacht tegen het jong; “ Waarom mot je nou doodgaan? Je bent toch niet zo klein als een muis. Ik heb niet hard met je gebonsd.’ Hij boog de kop van het jong naar boven en keek in de ogen en zei: “ Nou zal George me nisschien niet voor de konijnen laten zorgen als hij er achter komt dat je dood bent.”

Clue:
Twee arme sloebers dromen van een eigen boerderij

Achterflap:
. George en Lennie zijn een merkwaardig koppel. Tijdens de crisis in de jaren dertig proberen ze geld te verdienen met klusjes op het platteland. Maar de zwakzinnige Lennie helpt het stel keer op keer in de problemen, die George dan weer moet oplossen. Aangekomen op de volgende ranch lijkt het eindelijk goed te gaan, maar Curley, de zoon van de baas, is nogal opvliegend van aard. En bovendien kan Lennie zijn ogen niet afhouden van Curleys vrouw.
Deze wereldklassieker is verfilmd met John Malkovich in de hoofdrol.

Auteur:
John Steinbeck werd geboren in 1902 in Amerika. Hij begon aan een studie literatuur, maar verhuisde zonder de studie af te maken naar New York waar hij begon aan een carrière als journalist. In 1935 brak hij door met zijn boek Tortilla Flat. In 1962 ontving hij de Nobelprijs voor de Literatuur.

Titel:
De titel van het boek is ontleend aan een gedicht van de Schotse dichter Robert Burns, getiteld 'To a Mouse', uit de regel The best-laid schemes o' mice an' men, Gang aft agley (de bestbedachte plannen van muizen en mensen lopen vaak mis). In dit gedicht vergelijkt de dichter het lot van de muis in positieve zin met dat van de mens: de muis weet niet wat hem boven het hoofd hangt. Het gedicht impliceert een nauwe relatie tussen mens en dier: beide zijn ten prooi aan het noodlot. Dit idee vormt de achtergrond van het verhaal. (Bron; wikipedia)

Pers:
‘Een uiterst spannend boek dat je niet neerlegt voordat het uit is.’ The New York Times

Motivatie:
Ken je Klassiekers

Eigen mening;
Dit boek komt uit de verboden reeks van De Morgen. De reden dat het verboden is omdat dit wat pessimistiche boek indruist tegen de American Dream.
Rode draad in het boek is de vriendschap tussen de twee tegenpolen. George, klein en slim, en Lennie, groot en wat simpel. Beide dromen van een eigen werkplek waar ze vrij zijn van de grillen van bazen. Lennie droomt als dierenvriend er meer van om de konijnen te verzorgen.
Door Lennie’s onhandigheid komen ze echter in de problemen. Deze problemen leggen een zware druk op hun vriendschap.
Het is een kort boek dus echt meeleven met de personages deed ik niet echt. Het eerder tragische einde raakte me dus niet echt. De verhaallijn (armoede & hoe er aan te ontsnappen) boeide me wel. Het boek is wel realistisch en verbloemt niet. Dat maakt het wat zwartgalliger maar dat is iets wat ik wel kan apprecieren (de harde werkelijkheid). Ik wel, de USA iets minder.
Wat ik minder vond, was de dikte van het boek. Met 121 pagina’s kan je het moeilijk een dik boek noemen. En met dunne boeken kan je nooit je personages zo uitwerken dat ik met ze kan meeleven. Buiten dat: een heel geschikt boek (voor op de trein of zo, leest vlot & krijg je op een treinreis bijna uit)

Score: 7 op tien

muizen

12:15 Gepost door Emily Page in Engelstalige schrijver | Permalink | Commentaren (3) | Tags: boete, armoede, dieren, moord, amerika, schuld, wraak |  Facebook |

06-09-07

De postbode belt altijd tweemaal van James M Cain

Eerste zin:
Het zal een uur of twaalf geweest zijn toen ze me van die hooiwagen afgooiden.

Passage:
Hij gooide er ineens een hoge noot uit. Geen liedje, maar een gewoon één hoge noot, net als op een plaat van Caruso. Hij hield hem gewoon even aan, kapte hem toen af en bleef luisteren. En ja hoor, daar kwam hij al terug, glashelder, en het geluid hield net zo plotseling op als hij zelf gedaan had. …
Hij stapte in, maar stak zijn hoofd uit het raampje en zong gauw nog een hoge noot. Ik zette mijn voeten schrap en terwijl hij nog met zijn kin op het portier lag liet ik de schroefsleutel op zijn hoofd neerkomen. ….
Toen slikte Cora ineens heel raar, met een kreunend geluid er achteraan. Want daar had je de echo van zijn stem. Een hoge noot, precies zoals hij hem had gezongen, een hoge noot die aanzwol en afknapte, en wachtte… (p 43)

Clue:
emotionele gevolgen van moord

Achterflap:
. Zijn eerste roman, The postman always rings twice, was in 1934 meteen een bestseller. Het sombere verhaal van de zwerver Frank Chambers en de overspelige Cora werd in 1946 verfilmd met Lana Turner, maar Bob Rafelsons versie uit 1981 met Jack Nicholson en Jessica Lange is uigegroeid tot een klassieker.

Auteur:
James M. Cain schreef dit boek toen hij 42 jaar oud was. Daarvoor was hij verslaggever van diverse kranten in Baltimòre. James M. Cain is geboren in 1892 en is 85 jaar oud geworden.

Titel:
moet je even voor tussen de regels lezen. In de Crisistijd in VS in de jaren 30 betaalden sommige vrouwen hun schulden met sex aan de postbode. Vandaar die cliché’s over postbode J. Met andere woorden aan je noodlot kan je niet ontkomen. De postbode (noodlot) belt immers 2 x aan.

Motivatie:
In de reeks ‘Ken je Klassiekers”

Eigen mening;
kort en krachtig verhaal. De karakters zijn goed uitgeschreven en je leeft echt mee met de arme Griek. Dat was mijn favo personage alhoewel hij niet zo lang leeft. Mijn voorkeur voor hem ging echter meer uit medelijden.
Het verhaal is op zich niet zo origineel. Landloper en moordwijf worden verliefd en besluiten haar rijke echtgenoot om te ruilen. De kracht van het verhaal voor de meeste mensen begint wanneer de leppe advocaten en slinkse rechercheurs hun intrede doen. Beide worden immers vrijgesproken door hun wederzijds verraad aan elkaar.
Af en toe moest ik hun tactieken even herlezen om mee te zijn. Maar ik ben dan ook geen advocaat he.
Het sterkste deel vond ik: de liefde tussen Cora en Frank die omslaat in achterdocht en wantrouwen. Beide weten immers dat hun geliefde in staat is tot moord. Dus waarom zou hij/ zij dus niet in staat zijn tot een tweede moord?
Bij deze sluit ik mijn Eigen Mening af: hopelijk net als het boek kort maar krachtig.

Score:
7,5 op tien
Bij herlezing stijgt de puntenscore echter. The postman DOES ring twice!!!

postbode

18:51 Gepost door Emily Page in thrillers | Permalink | Commentaren (1) | Tags: moord, schuld, bedrog, ontrouw, politie |  Facebook |

02-09-07

Vaarwel liefste Holly van Kevin Wells

Eerste zin:
Zondag 4 augustus 2002 Holly en haar vriendin Natalie ontworstelen zich ten slotte aan hun warme bed en gaan buitenspelen, wat het aantal decibellen in huis aanzienelijk reduceert. Maar niet voor lang.

Fragment:
Om ongeveer tien voor half negen maken Rob en Trudi zich klaar om te vertrekken. Als we ze naar de voordeur begeleiden, blijkt die open te staan. Dat is heel ongebruikelijk. Nicola roept naar Holly en Jessica of ze niet even naar beneden willen komen om afscheid te nemen van onze gasten, maar er komt geen reactie. De meisjes zijn naar buiten gegaan. Geen van de volwassenen kan zich herinneren daar toestemming voor te hebben gegeven of ze te hebben zien vertrekken. Ook dat is ongewoon Onze kinderen zijn heel oppassend. (p 12)

Clue:
Het verhaal achter de verdwijning van Holly Wells en de zoektocht van haar familie naar gerechtigheid.

Achterflap:
‘Een nietsontziend, eerlijk verslag van wat er gebeurt wanneer onschuld het kwaad ontmoet. Kevin Wells’ boek gaat over vaderliefde, het verlies waarmee een familie wordt geconfronteerd en de ontzetting van een natie. Als je het echte verhaal van Soham wilt weten, lees dit.’ Mail on Sunday
Op 4 augustus 2002 verdwijnen in Engeland twee kinderen: Holly Wells en Jessica Chapman. De dagen daarna gaan hun families, de politie en de lokale gemeenschap koortsachtig naar hen op zoek, terwijl de rest van het land ontzet toekijkt. Bijna twee weken nadat Holly en Jessica zijn verdwenen, worden hun lijken gevonden – verbrand achtergelaten in een greppel. Twee dagen later wordt Ian Huntley in staat van beschuldiging gesteld. In de verschrikkelijke weken die volgen begint Holly’s vader, Kevin Wells, aantekeningen te maken, bang dat hij belangrijke details zal vergeten. Vaarwel, liefste Holly vertelt het verhaal van een nachtmerrie, de langdurige onderzoeken en de nasleep van deze verschrikkelijke zaak. Maar bovenal is Vaarwel, liefste Holly een liefdevolle, laatste daad van een vader.
‘Voor veel mensen vertegenwoordigt de foto van Holly en Jessica voor altijd Soham en het ‘proces van de eeuw’ dat daarop volgde. Aan de linkerkant van dat beeld, dat bevroren lijkt in de tijd, staat mijn dochter Holly, 10¾ jaar oud, zoals ze vaak zei. Dit boek is een feitelijk verslag van hoe mijn familie probeerde te leren leven met haar moord.’ Kevin Wells

Auteur: De vader van de in Soham vermoordde meisjes Holly & Jessica Kevin Wells

Motivatie:
Ik was wel benieuwd naar dit verhaal achter de media aandacht

Eigen mening;
Ik vond dit boek niet zo makkelijk te lezen. Ten eerste omdat men met kleine letters werkt en er dus overvolle pagina’s zit. Bovendien komen er zoveel mensen in het onderzoek voor!!! Het heeft dus een tijdje geduurd eer ik het uit kreeg.
Degene die hier regelmatig meelezen, weten dat ik niet zo’n fan ben van waargebeurde verhalen. Af en toe lees ik ze wel omdat de de realiteits soms de fictie overtreft. Zo ook met het verhaal van de familie Wells (en Chapman). Wat deze families hebben meegemaakt is een verschrikking voor iedereen. Je kind verliezen aan een moordenaar. Ik denk dit met stip een van de meeste ouder-nachtmerries is.
Het verhaal beoordelen vind ik moeilijk. Zoals ik al zei vond ik het geen evidente schrijfstijl maar dat mag je ook niet weerhouden om het niet te lezen.
Kevin Wells beschrijft zijn angsten als Holly verdwijnt, zijn onmacht tegen de bescherming van de verdachte door het gerecht en de hoop op gerechtigheid voor Holly.
Dit verhaal kan je moeilijk ‘mooi’ noemen, eerder tragisch. Door alle gerechtelijke stappen heen (die best ingewikkeld & complex zijn) leef je wel mee met de familie Wells (toch als je over de nodige dosis empathie beschikt).
Conclusie; geen boek dat je “tussen de soep en de patatten leest” maar wel een verschrikkelijke dagboek van een verdwijning tot de eigenlijke rechtszaak.

Score:
Dit is een moeilijke. Voor het boek zelf een 6, voor de moed van dit gezin echter een tien.

holly

09:06 Gepost door Emily Page in Waargebeurd | Permalink | Commentaren (4) | Tags: verdriet, moord, politie |  Facebook |