02-04-08

Mevrouw Verona daalt de heuvel af van Dimitrie Verhulst

 mevrouw verona

Eerste zin:  . Ergens in een van de vele verhalenbanken die her en der zijn aanlegd om uit te kunnen putten wanneer de wereld een vertelling nodig heeft, moet de fabel zijn terug te vinden die ons zegt dat men bij zijn aankomst in het rijk der doden een kenmerk moet melden, slechts één, dat het hele voorbij leven typeerde.

 

 Passage:  

De stilte is dikwijls intenser wnneer ze is teruggekeerd. Wanneer een boom zijn nederlaag aanvaard en krakend kapseist stuift al het leven op en weg. Er wordt gekraaid en gekrast, takken knakken, het regent dons en veren, konijnen vluchten naar hun schuilkelders. Al bij al is het contact met de titan met de grond nog zacht, men heeft het meestal luider verwacht. Het is vooral de rest van het bos dat kabaal maakt en in opstand komt. Hebben alle schepsels de schade getaxeerd, dan keert de stilte terug. Er wordt gekeken nr het licht op deze plaats nog nooit zo fel naar binnen viel. Een plaats is vridimitrieverhulst
jgekomen, de strijd kan beginnen want door iets of iemand zal ze worden ingenomen. Zo is het voor de bomen, zo is het voor de mens.


Clue:. Mevrouw Verona neemt afscheid van het leven

Auteur: Dimitri Verhulst (Aalst, 1972) is een Vlaamse schrijver en dichter.

is uit 1994 en heeft als titel Assevrijdag. Deze vrij obscure publicatie was een initiatief van hemzelf dat enkel zijn weg vond naar wat vrienden en bekenden. Zijn 'officieel' debuut was dan met de verhalenbundel De kamer hiernaast die genomineerd werd voor de NRC Literair Prijs. Hij publiceerde verhalen en gedichten in verschillende literaire tijdschriften, waaronder Nieuw Wereldtijdschrift, De Brakke Hond en het tijdschrift Underground, waarvan hij redacteur is.

In 2001 verscheen de roman Niets, niemand en redelijk stil, later dat jaar gevolgd door Liefde, tenzij anders vermeld. De roman De verveling van de keeper, verscheen in 2002.

In 2003 publiceerde hij Problemski Hotel, dat vertaald werd in het Duits, Deens, Engels, Frans, Hebreeuws, Sloveens, Italiaans en Hongaars.
Zijn voorlaatste roman is De helaasheid der dingen (2006), waarmee hij de publieksprijs Gouden Uil ontving. Deze autobiografische schets van een Vlaamse voorstadsgemeente (Nieuwerkerken bij Aalst) werd zowel in Vlaamse als Nederlandse media zeer enthousiast onthaald. Weldra zal dit laatste boek ook verfilmd worden, door de Vlaamse regisseur Felix van Groeningen. In januari 2008 zijn de filmopnames begonnen. De filmwebsite [1] is ondertussen open.

De literaire jongerenprijs De Inktaap nomineerde De helaasheid der dingenArnon Grunbergs Tirza en Hans Münstermanns De bekoring voor zijn editie 2008. De prijsuitreiking van De inktaap vond plaats in deSingel te Antwerpen op 3 maart 2008. Dimitri Verhulst veroverde de prijs als gedoodverfde winnaar [2]. naast

Zijn recentste roman is Mevrouw Verona daalt de heuvel af [3] (2006).

Verhulst staat bekend om zijn scherpe pen en is nooit bevreesd om kritiek op de hedendaagse maatschappij en ons allen te uiten.

De veel gehoorde vergelijking met Louis Paul Boon berust niet echt op een gemeenschappelijke stijl maar op een gemeenschappelijke (en zeer sympathieke) beschrijving van de Aalsterse "basse classe".

Verhulst woont in Wallonië, in de buurt van Huy.

Bron: Wikipedia  

Motivatie:  Boek van de maand Mei 08 Ceridwen maar ook ik hou van zijn schrijfstijl

Eigen mening; D. Verhulst is een Kunstenaar. Geen twijfel aan, Da vinci beheerste het potlood, Rodin ruwe stenen en Dimitri Verhulst is de kunst machtiging om een hele wereldbeeld in één zin te stoppen.

Daarom is hij dus een Kunstenaar. Zijn schrijfstijl is vrij poetisch maar toch gecombineerd met de typische Aalsterse platheid (zo beschrijft hij vb Van alle redenen waarom de oude en de jonge meisjes mooi en liefdevol hun benen spreiden, is er aan het bespelen van de cello veruit het minst aandacht reeds besteed). De verhaallijnen zijn heel eenvoudig.

Die combinatie van eenvoudige verhalen en lyrische schrijfstijl maakt deze mijnheer vrij uniek.

Het boek is wel heel anders dan zijn “Helaasheid”. Beide gaan over loyaliteit, afscheid nemen en liefde. Maar Mvr Verona is toch lichter en ietswat emotioneler. Het taalgebruik is nog iets zwieriger.

Ik kan enkel groen van jaloezie zijn op de manier waarop hij woorden, zinnen en uitdrukkingen beheerst. Heel verfijnd, glashelder, een pareltje!!


core Goh geef hier eens een cijfer op, een tien zeker?!
 

14:37 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (6) | Tags: liefde, eenzaamheid, dood, zelfmoord |  Facebook |

10-03-08

De brand van Rome van Paul Maier

brandrome

 

Beschrijving: In de zomer van 64 wordt het centrum van de toenmalige wereld, Rome, opgeschrikt door een enorme brand. Een groot deel van de stad gaat in vlammen op. In de chaotische tijd na deze brand schuift keizer Nero de schuld in de schoenen van de christenen in Rome. Een bizarre periode van vervolging en religieuze zuivering is het gevolg. In deze historische roman beschrijft Paul Maier op boeiende en historisch betrouwbare wijze het leven in Rome voor en na de brand. Temidden van het decadente en hedonistische leven van veel Romeinen en de corrupte politiek van de keizers en hun adellijke vrienden, proberen de christenen vorm te geven aan hun godsdienst. Voor de familie van Flavius Sabinus, stadsprefect van Rome onder Nero, is dit op bepaalde momenten bijzonder moeilijk. Als na de brand de problemen voor de christenen alleen maar toenemen, rest Sabinus en zijn vrienden maar één oplossing. Een zinderende roman die de lezer vanaf het begin tot het einde onderdompelt in het Romeinse leven in de eerste eeuw.

Clue:. Lesje geschiedenis: de opkomst en val van Nero Caeser

Auteur: Paul L. Maier is een van Amerika's bekendste auteurs van religieuze romans. Ze zijn wetenschappelijk onderbouwd maar nemen de evangeliën als uitgangspunt. De oudheidkundige neemt in gesprek met KN geen blad voor de mond. Hij is blij dat hij niet aan een theologische faculteit is verbonden. "Daar vind je vaak de echte ideologische druiloren."

paul maier

 

Motivatie:  Boek van de Maand April van leesgroep Ceridwen (thema: religie)

Eigen mening; Van dit boek heb ik genoten. Van de eerste tot de laatste blz. Het is dan ook mijn genre. De historische thriller.

Plus je leert nog iets van dit boek. Een groot deel van de Romeinse geschiedenis ontplooit zich open voor je. Het boek begint bij de ergens in de Julisch-Claudische dynastie, Claudius Caesar regeert over Rome en het Romeinse rijk. Zijn liefdesleven is om niet te zeggen dramatisch. Na zijn dood neemt Nero, Claudius ’s stiefzoon het roer over, gesteund door zijn moeder Agrippina. Al gauw blijkt dat Nero het niet zo geweldig doet…

Het verhaal loopt parallel met de andere hoofdpersonages Sabinus, zijn schoonvader Allus en hun gezinsleven. Het boek leest als een trein.

De verhaallijn hoeft geen aanbeveling. Het Romeinse leven zat vol intriges, moord, samenzwering maar ook het dagelijks leven van de gemiddelde (welstellende) Romein wordt beschreven.

Een must voor elke geschiedenisliefhebber.


Score Mijn nieuwste ontdekking en tevens in de lijst van favoriete boeken verdient uiteraard een Tien.
 

19:42 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, bedrog, politiek, ontrouw, geschiedenis, moord |  Facebook |

15-11-07

Leven na Hailey van Jonathan Tropper

 

 hailey

Eerste zin: Russ is stoned. Dat is te zien aan het wit in zijn ogen, dat eigenlijk meer glazig roze is onder het flikkerende, gele licht op de veranda, aan de donkere schijven van zijn verwijde pupillen, de manier waarop zijn oogleden lui op half zeven hangen en aan de zorgeloze manier waarop hij nonchalant tegen de kwade politieagent aanleunt. 

 Passage:  

Hoe praat je met een weduwenaar Door Doug Parker

Het enige nadeel hiervan is dat het huis een mijnenveld is en dat ik niet weet  wanener ik op een sluimerende herinnering aan Hailey stap en mijn benen eraf geblazen worden. Zelfs na al die tijd is ze nog steeds overal. Op haar nachtkastje ligt nog steeds het laatste boek dat ze aan het lezen was, een of ander chicklitding met een roze omslag, dat gaat over te dikke, wijsneuzerige vrouwen en de mannen die hen bedriegen en wanneer ik het oppak, zie ik dat ze op de laatste bladzijde die ze heeft gelezen een stripfiguurtje met uitpuilende ogen, een krulsnor en kwaadaardige wenkbrouwen heeft getekend, en ik moet enorm glimlachen maar zelfs terwijl ik dat doe voel ik de tranen komen

Ik had een vrouw. Ze heette Hailey. Nu is ze er niet meer. En ik ook niet. (p 65)

Clue: Het leven van een jonge weduwenaar

Achterflap:. Doug Parker brengt zijn dag door met het gooien van stenen naar de wilde konijnen in zijn tuin en met het rouwen om zijn vrouw, Hailey, die al een jaar dood is. Zijn familie vindt het tijd worden dat Doug weer iets met zijn leven gaat doen; na een jaar zou je toch over de dood van je partner heen moeten zijn. Zelf zijn ze echter ook nog niet verlost van de spoken uit hun verleden.

 Doug’s vader speelt buiten basketbal in zijn pyjama, volledig in de war na een herseninfarct. Zijn moeder is verslaafd aan pillen. Zijn tweelingzus is zwanger, terwijl ze in scheiding ligt. En zijn stiefzoon Russ verwerkt Hailey’s dood met drugs en het uitlokken van gevechten op het schoolplein. Doug krabbelt langzaam op, begint weer met vrouwen uit te gaan en probeert een band op te bouwen met Russ. Maar bij elke stapje vooruit, komt Hailey om de hoek kijken…

 Tropper schreef een scherpe, maar ook hilarische, en pijnlijk eerlijke roman over het verlies van je grote liefde en de pogingen het leven weer op te pakken.

 Auteur: Jonathan Tropper woont met zijn vrouw en twee kinderen in Westchester, NY. Hij schreef verschillende romans die in meer dan tien talen werden vertaald. De filmrechten van After Hailey, The Book of Joe en Everything Changes zijn verkocht aan Warner en Sony. Bron: Truth & Dare .Bezoek ook zeker zijn website even

tropper

 Motivatie: gelezen op de boekenblog van Boekenfan

Eigen mening; Door de lovende aanprijzing van Boekenfan ging ik op zoek naar dit boek. In de bib bleek ie wel telkens ontleend te zijn. Klet!! Gelukkig was er het boekenfestijn & vond ik hem daar voor een prikje.

Nu moet ik eerlijk toegeven dat de cover niet echt mijn ding is. Er staart een lief konijntje je vrolijk aan en dat geeft het boek een beetje een kinderachtige uitstraling; Ik snap de link wel tussen het verhaal en de cover hoor. Het konijntje is een van de beestjes waaraan Doug in het begin zo’n hekel heeft (omdat ze vrolijk in zijn tuin rondhuppelen en Doug niet zo van ‘vrolijk’ houdt op dat ogenblik).

Maar never judge a book by his cover. Het verhaal is veel krachtiger dan het al te roze/meisjesachtige cover. Tropper bezit een goed gevoel voor humor dat balanceert op de dunne lijn van zwarte humor.

Ik vind de engelstalige titel ook iets geslaagder; How to talk to Widower

De dialogen zijn eenvoudig maar zeer spits gevonden. Doug (hoofdpersonage) is geen held. Hij treurt nu al een jaar om zijn te vroeg overleden vrouw en zijn (geweldige gekke) familie vindt dat het nu maar eens gedaan moet worden.

Elke personage heeft zowel zijn goede als slechte kanten wat ze erg menselijk maakt. Je krijgt al snel veel sympathy voor de familie Parker. Ik zou er graag een deel van zijn, never a dull moment there.

Dit boek wordt binnenkort ook verfilmd. Hopelijk niet met de slijmbal Hugh Grant in een hoofdrol (wat de achterflap zo gezellig meedeelt)

Geen hoogstaande literatuur. Wel een boek dat je moeiteloos meesleept naar de grenzen van zowat elk menselijk gevoel; van intens verdriet omtrend Hailey, naar verbazing tot  pure vreugde. Een leuke rollercoaster dus….


Score: 9 (en tien bij een leukere cover en titel)
 

01:00 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (5) | Tags: liefde, bedrog, verdriet, seks, familie |  Facebook |

11-09-07

De maagdentempel van Jacqui Lofthouse

Status:
Niet uitgelezen

Achterflap:
In 1779 sticht dokter James Graham een tempel aan de oever van de Thames. Hij installeert er een elektromagnetisch bed, dat onder bescherming staat van de huwelijksgod Hymen en dat hij voor vijftig pond per nacht verhuurt. Echtparen die er een gepassioneerde nacht doorbrengen, zijn verzekerd van een vruchtbaar huwelijk. , De zestienjarige wees Emilia Beaumont komt in aanraking met de bijzondere wereld van Graham doordat ze hulp bij hem zoekt. Het beeldschone en naïeve meisje gelooft dat ze een kind van de duivel is en dat de dokter haar kan genezen. Graham vraagt haar in zijn tempel op te treden als Hebe Vestina, de godin der heilzaamheid. Met haar zang en haar doorschijnende gewaden brengt zij de aristocratische gasten in de stemming, , Emilia's schoonheid is haar redding en tegelijkertijd haar grootste bedreiging. Haar broer wil haar uithuwelijken aan de machtige maar onaantrekkelijke lord Smellie. Ook de liederlijke lord Vermilion met zijn scherpe tong heeft zijn zinnen op haar gezet. , Terwijl de gemoederen in Engeland verhit raken door de sociale onrust en de berichten over de Franse revolutie, strijden twee kampen om Emilia's lot: Schoonheid en Waarheid tegenover List en Bedrog. , De maagdentempel wordt verteld in de vorm van een dagboek dat Emilia heeft nagelaten en dat van commentaar wordt voorzien door lord Vermilion. Steeds opnieuw wordt er een tipje van de sluier opgelicht en komt het verhaal in een nieuw daglicht te staan. Dat maakt De maagdentempel fascinerend tot op de laatste bladzijde.

Eigen mening:
Vermits ik hem niet uitglezen heb, kan je al raden dat ik niet echt weg was van dit boek. Het verhaal vond ik nogal krullerig geschreven en daarmee bedoel ik: ze gaan wel erg in detail. En ze beschrijven de dingen nogal verbloemd, vooral seks dan.
Kortom: dingen waar ik het als 21ste eeuwer van op mijn heupen kreeg. Ik ben tot blz 93 geraakt en lezers die verder geraakt zijn mogen mij steeds een boekbespreking schrijven. Ik zal ze met veel plezier op deze site toevoegen.

Score: 2 op tien. Uiteindelijk heeft ze een boek geschreven van 456 blz. Daarom de 2, voor de moeite maagdentempel

19:47 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (4) | Tags: liefde, seks |  Facebook |

23-07-07

Kooi van Isabella Santacroce

Eerste zin: In de schemerige kamers druppelt de regen onze vensters maar door, tekent tralies van water die ons afscheiden van de wereld. Op dat ogenblik zie ik de liefde van mijn vader veranderen in een kooi, waar niemand bij kan.

Laatste zin: Daarna zie ik haar, als ik het kussen wegschuif, daar is ze, zonder leven, zonder tralies, vrij.

Clue: Freudiaans Oedipus complex vertaald in poetische woorden.

Achterflap: Een vader – romantisch en fragiel –, een moeder – manipulatief en keihard –, en een dochter die speelbal is van beiden. Alle drie opgesloten in een metaforische kooi. Ze houden van elkaar, maar de liefde uit zich slechts in psychologische oorlogvoering, morele chantage en fysiek geweld. In een obsessieve monoloog kijkt de dochter terug op een familiedrama, een slagveld.Net als in de toneelstukken van Tennessee Williams (wie herinnert zich niet Paul Newman en Liz Taylor in Cat on a hot tin roof), weet Isabella Santacroce de lezer een volkomen geloofwaardig, verstikkend huiselijk drama voor te stellen. Je leeft zó mee met de personages dat je ze steeds wel toe wilt schreeuwen: ‘Doe het niet!’ of ‘Ga toch weg!’ Maar de afloop is onafwendbaar. En goed voor minstens één slapeloze nacht.

Motivatie: was deze keer puur esthetisch; ik hou van de cover! Ruw en mooi tegelijkertijd.

Eigen mening: Het hoofdpersonage (haar naam wordt nooit genoemd) transformeert gedurende het boek van een zwak kind naar een medogeloze beul. Ze houdt van haar vader. Zielsveel. Soms een beetje te veel. Naast die liefde voor haar vader voelt ze tegelijktijd liefde en haat voor haar harde maar beeldschone moeder. Ze valt in een bodemloze destructieve leegte als haar vader sterft. Moeder begint een nieuwe liefde. Nog eenzamer dan ze al was, gaat ze de strijd aan tegen haar moeder. Met het noodlot als gevolg.
Dit boek is vrij hard. De titel verraadt al het concept van het boek: alle hoofdpersonages (moeder, dochter en vader) leven in een kooi die ze zelf gecreerd hebben op basis van vernietigende liefde én haat. De ruwheid die Isabella hanteert schokeerde me wel soms maar de poetische woorden waarin ze het geheel verpakt maken de zwaarte van het verhaal weer dragelijk.
Andere recenties spraken over de overdreven zwaarmoedigheid van de dochter. Voor mij was die geloofwaardig. Tieners hebben nu vaak een zwart wit beeld van de realiteit. Zeker wanneer er sprake is van een problematische jeugd. Door de overheersende driehoeksrelatie tussen moeder, vader en dochter is de psychopathische wreedheid van dochter's ideeën helaas een feit.
Het verhaal in een paar woorden is: hard, poetisch en absurd.
Deze kernwoorden vertellen het al: dit boek zal niet door iedereen gesmaakt worden door de rauwheid van het hoofdpersonage. Maar mensen die houden van poezie & de kracht van woorden of voor alle Freudiaanen onder julllie: lezen die boel!!!

Levenswijsheid: In de kooi waarin ik me bevond, kon ik een gevangene hebben, en ook al was ik niet de baas over een deel van mijn lichaam, ik was het wel over mijn moeder. ... Wie had ooit gedacht dat ik tot zo'n boosaardigheid in staat zou zijn, ik , het zachtaardige dochter. => De lijn tussen liefde en wreedheid is te vaak veel te dun en snel overschreden.

Score: 7 op 10 (klik op de cover voor de website van deze gitzwarte auteur

kooi

18-07-07

De Wolvenlus van Nicolas Evans

Eerste zin: De geur van een slachting kan volgens sommige jarenlang boven een plek blijven hangen. ... Misschien bespeurde de wolf daar iets van toen hij laat op die middag stilletjes door het bos liep en met zijn zomervacht langs de onderste takken van dennen en sparren streek.

Levensles:"Wat is het toch met die dieren dat mensen er zo'n hekel aan hebben?""Met wolven? Ik weet het niet. Misschien lijken ze te veel op ons. Als we naar ze kijken, zien we onszelf. Liefhebbende, zorgzame, sociale wezens die toevallig ook verschrikkelijke moordenaars zijn."
Eleanor nam dit even in overweging.
"Misschien komt het ook wel voort uit jaloezie."
"In welk opzicht?"
"Dat ze nog steeds deel uitmaken van de natuur en dat wij niet meer weten hoe dat moet. "

Clue: de grote kloof tussen (dieren)liefde en angst voor het onbekende

Achterflap: Een troep wolven waart weer in de bosrijke omgeving van het slaperige dorpje Hope in de Amerikaanse staat Montana, dezelfde streek waar ze een kleine eeuw geleden tot op het laatste exemplaar werden afgeslacht. Nu worden ze beschermd door de wet en door de 29-jarige biologe Helen Ross, die naar het gebied wordt gestuurd om deze prachtige wilde dieren te observeren. Ook moet ze zien te voorkomen dat de wolven opnieuw worden uitgeroeid. Dat laatste leidt tot groot ongenoegen van de lokale schapenfokkers die hun kuddes bedreigd zien.

Motivatie: Dieren en wolven he. Ik hou van wolven. Ze zijn een van de meeste pure, wilde en beelschone dieren die ik al ooit gezien heb.

Eigen mening; Dit is mijn "bleit" boek. Iedere keer dat ik het lees zijn ze daar weer; de krop in de keel en de traantjes. Het verhaal gaat dan ook over één van mijn stokpaardjes: de bescherming van (wilde) diersoorten.
Bovendien kan ik me goed vereenzelvigen met Helen Ross. Helen is een vrouw met een nogal pessimistische verdrietige aard. (Helen's zus:"Je gaat gewoon door met je leven. Dat is het verschil tussen ons. Ik heb het je alleen maar verteld om je duidelijk te maken dat je niet een soort alleenrecht hebt op verdriet."). Same here. Plus Helen heeft een grote dierenliefde. Same here. Het kwam soms zelf zo ver dat ik echt dacht; Helen is mijn tweelingszusje.
Ik kan ook weinig respect opbrengen voor mensen als de rancher Buck Calder. Mensen die niets van de natuur begrijpen en alles vernietigen wat ze niet (willen) kennen.
Bovendien kom je in het boek heel veel te weten over de (ware) aard van de wolf. Vergeet Roodkapje en de 3 biggetjes. Wolven zijn wilde maar wel fascineerde dieren. Voor een knuffeluurtje zijn ze niet in maar ze zijn een belangrijk onderdeel van ons ecosysteem. Door dit boek krijgt de wolf de kans om eindelijk van zijn slecht imago probleem af te geraken. Dit boek is niet voor niets een van mijn lievelingsboeken omdat het zo dicht bij mijn persoonlijke ideologie ligt.
Over dit boek kan ik een hele lithanie opstellen over respect en bescherming van bedreigde diersoorten en ecosystemen, maar dat zou ons tever leiden. Lees het boek, Evans vertelt mijn ethiek op dezelfde manier als ik het zou doen!

Score: Hier kan ik geen score op geven: het is een van favorieten!!

wolvenlusMeer info over de wolf (klik op de cover van het boek)

Meer info over hoe je een wolf adopteert, klik op de wolvenprent

wolf

08-07-07

Lelieblank Scharlakenrood van Michael Faber

Ok toegeven. Dit boek is een van mijn persoonlijke favorieten
De titel, de kaft en de korte inhoud deden mij al dromen. Nu zijn historische romans zowieso al een zwakke plek van mij dus dit boek ging vlot het winkelkarretje in
Het boek is wel een serieuze turf (ongeveer 1000blz) dus je leest het niet even in de trein.
Toch moet je het proberen want hij leest WEL als een trein

Hoofdpersonage is Sugar, een negentienjarige prositutéé uit London, eind vorige eeuw.
Sugar is een dijk van een personage: veel diepgang, een meid die blijft dromen maar ook realistisch is. Bovendien is ze zoals ik meen dat een vrouw in de vorige eeuw zou zijn. Hopend op meer maar toch tevreden met het weinige dat ze krijgt
Op een dag ontmoet ze de steenrijke William Rackam; deze valt zo voor Sugar's charmes dat hij besluit haar suikeroompje te worden
Hij neemt haar "in dienst" als hulp voor de opvoeding van William's dochter. Maar eigenlijk is ze zijn verborgen maitresse
Sugar's problemen lijken opgelost te zijn maar dan blijkt dat William zijn interesse in haar verliest....
Sugar's veilige wereld beeft op zijn grondvesten... Wat zal ze nu doen...

Het verhaal is dus een Pretty Woman uit de vorige eeuw; Maar met een minder happy end
Nog een leuk weetje Michael Faber is eigenlijk geboren in Den Haag maar emigreerde dan naar Australie. Eigenlijk is dus een beetje onze buurman.
Een elf op tien voor onze buurman :plelieblank

21:02 Gepost door Emily Page in Historische roman | Permalink | Commentaren (1) | Tags: armoede, bedrog, liefde, hoer |  Facebook |