22-06-09

Wees genadig van Arto Paasilinna

Oorspronkelijke titel: Auto armias   Uit het Fins vertaald door: Annemarie Raas.  Andere boeken van deze auteur: de zelfmoordclub

Eerste zin:  God is een knappe man. Hij is een meter achenzeventig lang, goedgeproportioneerd qua lichaamsbouw, een tikje gezet, en heeft een statig postuur.

wees genadig

  
Clue:  God is moe en wil op vakantie. Men gaat op zoek naar een vervanger...


Achterflap:.
Een eenvoudige Finse kraandrijver, Pirjeni, gescheiden en ongehuwd samenwonend, wordt opgeroepen om een tijdje de plaats in te nemen van God. In deze hoedanigheid neemt hij zich voor alle problemen in de wereld en een paar in de hemel zelf op te lossen. Dat blijkt minder eenvoudig dan hij dacht, ook nu hij Gods plaatsvervanger is. Zo wordt hij bij zijn pogingen om de armoede in Calcutta te lenigen tegengewerkt door de hindoegoden die in hem een concurrent zien. Zijn inspanningen om de hemelse administratie te stroomlijnen dreigen spaak te lopen door gekonkel, en op audiëntie bij de paus blijkt deze laatste zelfs niet meer in hem te geloven. En dan is er nog de duivel! Hoe zal de wereld eraan toe zijn als de echte God terugkomt?

Arto Paasilinna, de koning van de literaire slapstick, vertelt aanstekelijk en humoristisch over de lotgevallen van iemand die van de ene dag op de andere met ultieme macht wordt bekleed. En al heeft hij het beste met de wereld voor, zijn goede bedoelingen blijken niet altijd aan de mensheid besteed.

Auteur:  Arto Paasilinna (Kittilä, 1942) is een van de populairste schrijvers van Finland. Hij werkte meer dan tien jaar als journalist voordat hij in 1971 als romanschrijver. In 1975 brak hij door met de inmiddels verfilmde roman Haas, waarvoor hij in 1994 de Italiaanse GiuseppeAcerbiprijs en de Franse Literatuurprijs ontving. Sinds '75 is Paasilinna fulltime schrijver. Zijn romans zijn vertaald in achttien talen, waaronder het Duits, Frans, Italiaans, Portugees en Japans. In 2001 verscheen in Nederland de vertaling van de roman De huilende molenaar, in 2002 verscheen De gifkokkin en in 20033 De zelfmoordclub.

Arto Paasilinna

 

Motivatie:  aangeraden door een vriendin


Eigen mening; God zoekt een vervanger. Dit gegeven komt al aan bod in de film Bruce Almighty maar in boekvorm had ik er nog niets van gevonden. Een origineel verhaal dus! De schrijfstijl is ook heel vlot, het boek is ruim toegankelijk voor een breed publiek. De finse namen storen niet echt. De hoofdpersonages zijn niet echt diepgaand uitgewerkt maar ook dit doet geen afbreuk aan het verhaal. Centraal staat de interimjob van
Pirjeni en niet echt zijn karakter. Het einde vond ik wel nogal abrupt. Dat had voor mijn mening iets uitgebreider en diepgaander mogen zijn. Toch een aanrader met mijn puntenscore van 7,5 op tien.

 

21:00 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (0) | Tags: godsdienst, parodie |  Facebook |

31-10-08

Come back

In de trend van dit moment plan ik mijn comeback in leesland weer in. How fashionable!!come back

17:41 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-04-08

Pontius Pilatus van P. Maier

Ik ben aan dit boek begonnen omdat ik Maier's andere boek 'De brand van Rome' zou geslaagd vond.

Misschien ligt het aan het feit dat ik iets minder tijd heb maar dit boek kon mij minder bekoren. Het was niet slecht of zo maar ik had minder 'zin' om te lezen. Ik ben dus overgeschakeld naar een ander boek.

Waarschijnlijk lees ik het wel eens een andere keer.  

 

pontius


 

20:18 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (1) | Tags: geschiedenis |  Facebook |

02-04-08

Mevrouw Verona daalt de heuvel af van Dimitrie Verhulst

 mevrouw verona

Eerste zin:  . Ergens in een van de vele verhalenbanken die her en der zijn aanlegd om uit te kunnen putten wanneer de wereld een vertelling nodig heeft, moet de fabel zijn terug te vinden die ons zegt dat men bij zijn aankomst in het rijk der doden een kenmerk moet melden, slechts één, dat het hele voorbij leven typeerde.

 

 Passage:  

De stilte is dikwijls intenser wnneer ze is teruggekeerd. Wanneer een boom zijn nederlaag aanvaard en krakend kapseist stuift al het leven op en weg. Er wordt gekraaid en gekrast, takken knakken, het regent dons en veren, konijnen vluchten naar hun schuilkelders. Al bij al is het contact met de titan met de grond nog zacht, men heeft het meestal luider verwacht. Het is vooral de rest van het bos dat kabaal maakt en in opstand komt. Hebben alle schepsels de schade getaxeerd, dan keert de stilte terug. Er wordt gekeken nr het licht op deze plaats nog nooit zo fel naar binnen viel. Een plaats is vridimitrieverhulst
jgekomen, de strijd kan beginnen want door iets of iemand zal ze worden ingenomen. Zo is het voor de bomen, zo is het voor de mens.


Clue:. Mevrouw Verona neemt afscheid van het leven

Auteur: Dimitri Verhulst (Aalst, 1972) is een Vlaamse schrijver en dichter.

is uit 1994 en heeft als titel Assevrijdag. Deze vrij obscure publicatie was een initiatief van hemzelf dat enkel zijn weg vond naar wat vrienden en bekenden. Zijn 'officieel' debuut was dan met de verhalenbundel De kamer hiernaast die genomineerd werd voor de NRC Literair Prijs. Hij publiceerde verhalen en gedichten in verschillende literaire tijdschriften, waaronder Nieuw Wereldtijdschrift, De Brakke Hond en het tijdschrift Underground, waarvan hij redacteur is.

In 2001 verscheen de roman Niets, niemand en redelijk stil, later dat jaar gevolgd door Liefde, tenzij anders vermeld. De roman De verveling van de keeper, verscheen in 2002.

In 2003 publiceerde hij Problemski Hotel, dat vertaald werd in het Duits, Deens, Engels, Frans, Hebreeuws, Sloveens, Italiaans en Hongaars.
Zijn voorlaatste roman is De helaasheid der dingen (2006), waarmee hij de publieksprijs Gouden Uil ontving. Deze autobiografische schets van een Vlaamse voorstadsgemeente (Nieuwerkerken bij Aalst) werd zowel in Vlaamse als Nederlandse media zeer enthousiast onthaald. Weldra zal dit laatste boek ook verfilmd worden, door de Vlaamse regisseur Felix van Groeningen. In januari 2008 zijn de filmopnames begonnen. De filmwebsite [1] is ondertussen open.

De literaire jongerenprijs De Inktaap nomineerde De helaasheid der dingenArnon Grunbergs Tirza en Hans Münstermanns De bekoring voor zijn editie 2008. De prijsuitreiking van De inktaap vond plaats in deSingel te Antwerpen op 3 maart 2008. Dimitri Verhulst veroverde de prijs als gedoodverfde winnaar [2]. naast

Zijn recentste roman is Mevrouw Verona daalt de heuvel af [3] (2006).

Verhulst staat bekend om zijn scherpe pen en is nooit bevreesd om kritiek op de hedendaagse maatschappij en ons allen te uiten.

De veel gehoorde vergelijking met Louis Paul Boon berust niet echt op een gemeenschappelijke stijl maar op een gemeenschappelijke (en zeer sympathieke) beschrijving van de Aalsterse "basse classe".

Verhulst woont in Wallonië, in de buurt van Huy.

Bron: Wikipedia  

Motivatie:  Boek van de maand Mei 08 Ceridwen maar ook ik hou van zijn schrijfstijl

Eigen mening; D. Verhulst is een Kunstenaar. Geen twijfel aan, Da vinci beheerste het potlood, Rodin ruwe stenen en Dimitri Verhulst is de kunst machtiging om een hele wereldbeeld in één zin te stoppen.

Daarom is hij dus een Kunstenaar. Zijn schrijfstijl is vrij poetisch maar toch gecombineerd met de typische Aalsterse platheid (zo beschrijft hij vb Van alle redenen waarom de oude en de jonge meisjes mooi en liefdevol hun benen spreiden, is er aan het bespelen van de cello veruit het minst aandacht reeds besteed). De verhaallijnen zijn heel eenvoudig.

Die combinatie van eenvoudige verhalen en lyrische schrijfstijl maakt deze mijnheer vrij uniek.

Het boek is wel heel anders dan zijn “Helaasheid”. Beide gaan over loyaliteit, afscheid nemen en liefde. Maar Mvr Verona is toch lichter en ietswat emotioneler. Het taalgebruik is nog iets zwieriger.

Ik kan enkel groen van jaloezie zijn op de manier waarop hij woorden, zinnen en uitdrukkingen beheerst. Heel verfijnd, glashelder, een pareltje!!


core Goh geef hier eens een cijfer op, een tien zeker?!
 

14:37 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (6) | Tags: liefde, eenzaamheid, dood, zelfmoord |  Facebook |

10-03-08

De brand van Rome van Paul Maier

brandrome

 

Beschrijving: In de zomer van 64 wordt het centrum van de toenmalige wereld, Rome, opgeschrikt door een enorme brand. Een groot deel van de stad gaat in vlammen op. In de chaotische tijd na deze brand schuift keizer Nero de schuld in de schoenen van de christenen in Rome. Een bizarre periode van vervolging en religieuze zuivering is het gevolg. In deze historische roman beschrijft Paul Maier op boeiende en historisch betrouwbare wijze het leven in Rome voor en na de brand. Temidden van het decadente en hedonistische leven van veel Romeinen en de corrupte politiek van de keizers en hun adellijke vrienden, proberen de christenen vorm te geven aan hun godsdienst. Voor de familie van Flavius Sabinus, stadsprefect van Rome onder Nero, is dit op bepaalde momenten bijzonder moeilijk. Als na de brand de problemen voor de christenen alleen maar toenemen, rest Sabinus en zijn vrienden maar één oplossing. Een zinderende roman die de lezer vanaf het begin tot het einde onderdompelt in het Romeinse leven in de eerste eeuw.

Clue:. Lesje geschiedenis: de opkomst en val van Nero Caeser

Auteur: Paul L. Maier is een van Amerika's bekendste auteurs van religieuze romans. Ze zijn wetenschappelijk onderbouwd maar nemen de evangeliën als uitgangspunt. De oudheidkundige neemt in gesprek met KN geen blad voor de mond. Hij is blij dat hij niet aan een theologische faculteit is verbonden. "Daar vind je vaak de echte ideologische druiloren."

paul maier

 

Motivatie:  Boek van de Maand April van leesgroep Ceridwen (thema: religie)

Eigen mening; Van dit boek heb ik genoten. Van de eerste tot de laatste blz. Het is dan ook mijn genre. De historische thriller.

Plus je leert nog iets van dit boek. Een groot deel van de Romeinse geschiedenis ontplooit zich open voor je. Het boek begint bij de ergens in de Julisch-Claudische dynastie, Claudius Caesar regeert over Rome en het Romeinse rijk. Zijn liefdesleven is om niet te zeggen dramatisch. Na zijn dood neemt Nero, Claudius ’s stiefzoon het roer over, gesteund door zijn moeder Agrippina. Al gauw blijkt dat Nero het niet zo geweldig doet…

Het verhaal loopt parallel met de andere hoofdpersonages Sabinus, zijn schoonvader Allus en hun gezinsleven. Het boek leest als een trein.

De verhaallijn hoeft geen aanbeveling. Het Romeinse leven zat vol intriges, moord, samenzwering maar ook het dagelijks leven van de gemiddelde (welstellende) Romein wordt beschreven.

Een must voor elke geschiedenisliefhebber.


Score Mijn nieuwste ontdekking en tevens in de lijst van favoriete boeken verdient uiteraard een Tien.
 

19:42 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, bedrog, politiek, ontrouw, geschiedenis, moord |  Facebook |

15-11-07

Leven na Hailey van Jonathan Tropper

 

 hailey

Eerste zin: Russ is stoned. Dat is te zien aan het wit in zijn ogen, dat eigenlijk meer glazig roze is onder het flikkerende, gele licht op de veranda, aan de donkere schijven van zijn verwijde pupillen, de manier waarop zijn oogleden lui op half zeven hangen en aan de zorgeloze manier waarop hij nonchalant tegen de kwade politieagent aanleunt. 

 Passage:  

Hoe praat je met een weduwenaar Door Doug Parker

Het enige nadeel hiervan is dat het huis een mijnenveld is en dat ik niet weet  wanener ik op een sluimerende herinnering aan Hailey stap en mijn benen eraf geblazen worden. Zelfs na al die tijd is ze nog steeds overal. Op haar nachtkastje ligt nog steeds het laatste boek dat ze aan het lezen was, een of ander chicklitding met een roze omslag, dat gaat over te dikke, wijsneuzerige vrouwen en de mannen die hen bedriegen en wanneer ik het oppak, zie ik dat ze op de laatste bladzijde die ze heeft gelezen een stripfiguurtje met uitpuilende ogen, een krulsnor en kwaadaardige wenkbrouwen heeft getekend, en ik moet enorm glimlachen maar zelfs terwijl ik dat doe voel ik de tranen komen

Ik had een vrouw. Ze heette Hailey. Nu is ze er niet meer. En ik ook niet. (p 65)

Clue: Het leven van een jonge weduwenaar

Achterflap:. Doug Parker brengt zijn dag door met het gooien van stenen naar de wilde konijnen in zijn tuin en met het rouwen om zijn vrouw, Hailey, die al een jaar dood is. Zijn familie vindt het tijd worden dat Doug weer iets met zijn leven gaat doen; na een jaar zou je toch over de dood van je partner heen moeten zijn. Zelf zijn ze echter ook nog niet verlost van de spoken uit hun verleden.

 Doug’s vader speelt buiten basketbal in zijn pyjama, volledig in de war na een herseninfarct. Zijn moeder is verslaafd aan pillen. Zijn tweelingzus is zwanger, terwijl ze in scheiding ligt. En zijn stiefzoon Russ verwerkt Hailey’s dood met drugs en het uitlokken van gevechten op het schoolplein. Doug krabbelt langzaam op, begint weer met vrouwen uit te gaan en probeert een band op te bouwen met Russ. Maar bij elke stapje vooruit, komt Hailey om de hoek kijken…

 Tropper schreef een scherpe, maar ook hilarische, en pijnlijk eerlijke roman over het verlies van je grote liefde en de pogingen het leven weer op te pakken.

 Auteur: Jonathan Tropper woont met zijn vrouw en twee kinderen in Westchester, NY. Hij schreef verschillende romans die in meer dan tien talen werden vertaald. De filmrechten van After Hailey, The Book of Joe en Everything Changes zijn verkocht aan Warner en Sony. Bron: Truth & Dare .Bezoek ook zeker zijn website even

tropper

 Motivatie: gelezen op de boekenblog van Boekenfan

Eigen mening; Door de lovende aanprijzing van Boekenfan ging ik op zoek naar dit boek. In de bib bleek ie wel telkens ontleend te zijn. Klet!! Gelukkig was er het boekenfestijn & vond ik hem daar voor een prikje.

Nu moet ik eerlijk toegeven dat de cover niet echt mijn ding is. Er staart een lief konijntje je vrolijk aan en dat geeft het boek een beetje een kinderachtige uitstraling; Ik snap de link wel tussen het verhaal en de cover hoor. Het konijntje is een van de beestjes waaraan Doug in het begin zo’n hekel heeft (omdat ze vrolijk in zijn tuin rondhuppelen en Doug niet zo van ‘vrolijk’ houdt op dat ogenblik).

Maar never judge a book by his cover. Het verhaal is veel krachtiger dan het al te roze/meisjesachtige cover. Tropper bezit een goed gevoel voor humor dat balanceert op de dunne lijn van zwarte humor.

Ik vind de engelstalige titel ook iets geslaagder; How to talk to Widower

De dialogen zijn eenvoudig maar zeer spits gevonden. Doug (hoofdpersonage) is geen held. Hij treurt nu al een jaar om zijn te vroeg overleden vrouw en zijn (geweldige gekke) familie vindt dat het nu maar eens gedaan moet worden.

Elke personage heeft zowel zijn goede als slechte kanten wat ze erg menselijk maakt. Je krijgt al snel veel sympathy voor de familie Parker. Ik zou er graag een deel van zijn, never a dull moment there.

Dit boek wordt binnenkort ook verfilmd. Hopelijk niet met de slijmbal Hugh Grant in een hoofdrol (wat de achterflap zo gezellig meedeelt)

Geen hoogstaande literatuur. Wel een boek dat je moeiteloos meesleept naar de grenzen van zowat elk menselijk gevoel; van intens verdriet omtrend Hailey, naar verbazing tot  pure vreugde. Een leuke rollercoaster dus….


Score: 9 (en tien bij een leukere cover en titel)
 

01:00 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (5) | Tags: liefde, bedrog, verdriet, seks, familie |  Facebook |

06-11-07

Fashion babylon van Imogen Edwards-Jones

 fashion babylon

Eerste zin:  Het is de ochtend na de vorige nacht en als ik goed naar Alexander’s wipneus kijk, zie ik dat zijn neusgaten zo wit zijn als de rand van een martiniglas. Hij heeft flink gebruikt.

  Passage: Over maten gesproken, wij gaan maar tot maat 42, en het is geen normale maat 42, geen Marks en Spencersmaat 42. Marks maat 36 is een Chanel maat 40. Dikkere vrouwen vragen vaak waarom we maar tot maat 42 gaan en geen rekening houden met vollere figuren. Daar zijn verschillende redenen voor.

Ten eerste de kosten. Qua materiaal kost het me twee keer zoveel om een jurk in maat 40 te maken dan in maat 36 en ik kan de kosten niet doorrekenen aan de winkel, dus aan de klant….

Ten tweede is er gewoon onvoldoende vraag naar grotere designkledij. Misschien is het een viscieuze cirkel: we maken de kleding niet groot, daarom voelen stevige meiden zich te dik voor modeen hebben ze dus gene zin om bij een ontwerper te gaan winkelen. (p 73)

Clue: Het leven van een mode ontwerpster tussen 2 collecties door.


Achterflap:. Wat is mode? Wie beslist wat 'in' is? Waarom dragen we het ene jaar groen en het volgende jaar blauw? Waarom kost dat ene zwarte jurkje drieduizend euro en het andere dertig? Wordt er door modellen echt zoveel drugs gebruikt? Wie heeft de macht in de modewereld? In de traditie van Hotel Babylon en Air Babylon vertelt Imogen Edwards-Jones over twee seizoenen in een van de meest internationale, lucratieve en gesloten industrieën.

 

Auteur:

imogen

Imogen Edwards-Jones werkte als journalist en omroepster voordat ze boeken ging schrijven. Ze heeft voor diverse bladen geschreven en heeft inmiddels al heel wat boeken op haar naam staan, zowel fictie, als non-fictie. Voorbeelden van haar fictieve romans zijn, onder andere My Canapé Hell (2000). Met haar non-fictieboeken oogstte de schrijfster veel succes. In haar zogenaamde ‘Babylonboeken’ - Hotel Babylon (2004), Air Babylon (2005) en Fashion Babylon (2006) – laat Edwards-Jones met de hulp van een aantal anonieme insiders zien hoe het er in de hotel-, luchtvaart- en mode-industrie aan toe gaat. Op dit moment werkt de schrijfster aan een aflevering voor de BBC van de televisieserie van Hotel Babylon. Ze woont in Londen met haar man en dochtertje. (bron Chick Lit.nl) 

Motivatie: Af en toe (hééél af en toe) staat ze eens in mij op . De Echte Vrouw maw die geinteresseerd is in mode & gossip. En af en toe mag ze best komen piepen

Eigen mening;  Ik leerde
Imogen Edwards-Jones kennen via de kranten. Dat was in de tijd dat dit boek juist uitkwam. Ik heb heel het artikel gelezen en toegeven het was veel geroddel. Maar (erg maar waar) ik genoot er stiekem toch een beetje van. Het is mijn eerste boek uit de reeks (Fashion, Air, Hotel Babylon en de  gelijknamige tv reeks "Hotel  Babylon")  Ik kan de boeken ook niet vergelijken zoals je bvb wel kan vinden op de blog van Adelheid moonen)

Natuuuuurlijk ben ik nieuwsgierig. Ik prober mij regelmatig voor te stellen hoe het is om bvb een ander beroep te hebben dan het mijne! Met deze motivering in mijn achterhoofd, stelde het boek me niet teleur. Er word heel wat hooghartig afgeroddeld. De cliché’s over modellen en ontwerpers komen vaak uit. Af en toe breekt Edwards-Jones wel met deze cliché’s. Zo is er vbv de vriendschap met het model Lydia (zeker op het einde!!!)

Het boek heeft een vlotte, easygoing leesstijl. Dus als je enigsinds geinteresseerd bent in mode (ik eigenlijk niet, maar ik zou wel graag kledij leren ontwerpen) kan iedereen dit boek lezen.

Je steekt zelf nog wat. Wat wel relatief is, want deze kennis is nu bezwaarlijk basiskennis te noemen.

Enfin, voel je iets voor dit boek, dan zou ik het zeker lezen. Mannen en mensen die een hekel hebben aan uiterlijk vertoon zullen zich (denk ik) doodergeren. En dat moet je natuurlijk niet. Voor de liefhebbers in januari komt er een nieuw boek uit: Beach Babylon.


Score: 9 op 10
 

21:17 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (2) | Tags: eenzaamheid, mode, glamour |  Facebook |