02-08-07

De Boerderij der Dieren van George Orwell

Eerste zin: Boer Jansen van de Herenhoeve had de kippenhokken voor de nacht gesloten, maar hij was te dronken om eraan te denken om de luikjes dicht te doen.

Laatste zin: De schepsels die buiten stonden keken van varken naar mens en van mens naar varken; maar het was reeds onmogelijk geworden te zeggen wie een mens was en wie een varken.

Passage: Maar toen stond Napoleon op en uitte, met een zijdelingse blik naar Sneeuwbal, een schelle kreet zoals non niemand ooit van hem had gehoord.Hierop klonk buiten een vreselijk geblaf, en negen reusachtige honden met beslagen halsbanden stormden de schuur in.
Zij gingen recht op Sneeuwbal af, die nog juist op tijd van zijn plaats kon springen, om aan hun beet te ontkomen…..
Te verbaasd en te verschrikt om te kunne spreken, drongen alle dieren door de deur om de jacht gade te slaan.

Clue: parodie op totalitaire staat van Stalin

Achterflap:. George Orwell (vooral bekend als schrijver van 1984) schreef deze parabel in 1943-1944 en handelt over dieren die in opstand komen tegenover hun meesters: de mens.
De varkens hebben lang tevoren leren lezen en schrijven en vanzelfsprekend worden zij de leiders van de revolutie vanwege hun hoger intellectueel peil dan de andere dieren. Hun karakter is evenwel niet van even grote kwaliteit; steeds meer breiden zij hun priviléges uit en werpen zich op tot een nieuwe elite, wier macht niet geringer is dan die van de oude heersers.
"Gelijkheid" wordt op de duur als ideaal afgeschaft en een catastrofale ineenstorting van de boerderij der dieren (de maatschappij) is onafwendbaar.
Orwell publiceerde dit boek voor "1984" en beschrijft de idealen en gevaren van "socialisme in de praktijk". Onmisbaar voor de geëngageerde lezer! Sommige literaire werken blijven onsterfelijk en blijven verbluffen als men ze leest 60 jaar (in dit geval) nadat ze gepubliceerd werden: men kijkt om zich heen en en beseft dat het boek vandaag zou kunnen geschreven zijn...

Auteur: George Orwell (25 juni 1903 - 21 januari 1950), pseudoniem van Eric Arthur Blair, was een Brits schrijver, journalist en criticus. Hij is een van de meest bewonderde Engelstalige auteurs van de 20e eeuw. Het bekendst zijn de twee werken die hij schreef tegen het einde van zijn leven: Animal Farm en 1984. Het zijn scherpe aanklachten tegen stalinisme, communisme en totalitarisme.

Motivatie: gelezen op de leesblog van Lasonrisa

Eigen mening; leuk dun boekje. Leest bovendien erg vlot. Orwell wijst op de gevolgen van al te mooie, lovende (loze) beloften van sommige politieks. In dit boek gaat het meerbepaald over een aanklacht tegen Stalin en Hitler.
Het oude taalgebruik maakte het boek voor mij nog charmanter. Het deed geen afbreuk aan het verhaal.
Grappig is dat Stalin (of Hitler??) in het boek word neergezet als Napoleon, het varken. Napoleon belooft de dieren van de boerderij een luxe leventje. Daar komt echter niet veel van in huis. De dieren zijn nog meer slaaf dan in ze tijdens de periode van de vaak beschonken boer Jansen waren.
De dieren, vooral Boxer staan symbool voor de arbeiders. Hardwerkend en eenvoudig van aard. Een mooie kans om uit te buiten dus.
Waar komt dit verhaal ons jammer genoeg bekend voor? Juist ja tijdens het Nazisme en het Stalinisme nog niet zo héél lang geleden.
Het boek maakte me nogal bedroefd. Het toont de slecht kant van ons mensen, nl dat we nogal machtsgeil zijn. En in die machtsgeilheid lopen we zo over onze medemens heen.
Nogal pessimistisch maar helaas schuilt er wel een moot waarheid in.
Leuke aanklacht van Orwell. Hopelijk maakt het ons bewust zodat we onze ogen open trekken voor Vlaams Belang en hun “Mooie” beloften.
Goede promotie om meer kritisch te zijn tijdens de verkiezingen. Mooie allegorie!!

Score: kritische zielen hebben altijd een streepje voor: een 9,5 voor dit tijdloze verhaal. animalfarm

18:15 Gepost door Emily Page in Dierenverhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dieren, bedrog, armoede, politiek, sprookje |  Facebook |

18-07-07

De Wolvenlus van Nicolas Evans

Eerste zin: De geur van een slachting kan volgens sommige jarenlang boven een plek blijven hangen. ... Misschien bespeurde de wolf daar iets van toen hij laat op die middag stilletjes door het bos liep en met zijn zomervacht langs de onderste takken van dennen en sparren streek.

Levensles:"Wat is het toch met die dieren dat mensen er zo'n hekel aan hebben?""Met wolven? Ik weet het niet. Misschien lijken ze te veel op ons. Als we naar ze kijken, zien we onszelf. Liefhebbende, zorgzame, sociale wezens die toevallig ook verschrikkelijke moordenaars zijn."
Eleanor nam dit even in overweging.
"Misschien komt het ook wel voort uit jaloezie."
"In welk opzicht?"
"Dat ze nog steeds deel uitmaken van de natuur en dat wij niet meer weten hoe dat moet. "

Clue: de grote kloof tussen (dieren)liefde en angst voor het onbekende

Achterflap: Een troep wolven waart weer in de bosrijke omgeving van het slaperige dorpje Hope in de Amerikaanse staat Montana, dezelfde streek waar ze een kleine eeuw geleden tot op het laatste exemplaar werden afgeslacht. Nu worden ze beschermd door de wet en door de 29-jarige biologe Helen Ross, die naar het gebied wordt gestuurd om deze prachtige wilde dieren te observeren. Ook moet ze zien te voorkomen dat de wolven opnieuw worden uitgeroeid. Dat laatste leidt tot groot ongenoegen van de lokale schapenfokkers die hun kuddes bedreigd zien.

Motivatie: Dieren en wolven he. Ik hou van wolven. Ze zijn een van de meeste pure, wilde en beelschone dieren die ik al ooit gezien heb.

Eigen mening; Dit is mijn "bleit" boek. Iedere keer dat ik het lees zijn ze daar weer; de krop in de keel en de traantjes. Het verhaal gaat dan ook over één van mijn stokpaardjes: de bescherming van (wilde) diersoorten.
Bovendien kan ik me goed vereenzelvigen met Helen Ross. Helen is een vrouw met een nogal pessimistische verdrietige aard. (Helen's zus:"Je gaat gewoon door met je leven. Dat is het verschil tussen ons. Ik heb het je alleen maar verteld om je duidelijk te maken dat je niet een soort alleenrecht hebt op verdriet."). Same here. Plus Helen heeft een grote dierenliefde. Same here. Het kwam soms zelf zo ver dat ik echt dacht; Helen is mijn tweelingszusje.
Ik kan ook weinig respect opbrengen voor mensen als de rancher Buck Calder. Mensen die niets van de natuur begrijpen en alles vernietigen wat ze niet (willen) kennen.
Bovendien kom je in het boek heel veel te weten over de (ware) aard van de wolf. Vergeet Roodkapje en de 3 biggetjes. Wolven zijn wilde maar wel fascineerde dieren. Voor een knuffeluurtje zijn ze niet in maar ze zijn een belangrijk onderdeel van ons ecosysteem. Door dit boek krijgt de wolf de kans om eindelijk van zijn slecht imago probleem af te geraken. Dit boek is niet voor niets een van mijn lievelingsboeken omdat het zo dicht bij mijn persoonlijke ideologie ligt.
Over dit boek kan ik een hele lithanie opstellen over respect en bescherming van bedreigde diersoorten en ecosystemen, maar dat zou ons tever leiden. Lees het boek, Evans vertelt mijn ethiek op dezelfde manier als ik het zou doen!

Score: Hier kan ik geen score op geven: het is een van favorieten!!

wolvenlusMeer info over de wolf (klik op de cover van het boek)

Meer info over hoe je een wolf adopteert, klik op de wolvenprent

wolf

08-01-07

Birdy (een vlucht in de waanzin) van William Wharton

Birdy is al heel zijn leven een beetje een eigenaardige jongen. Andere jongens van zijn leeftijd spelen met auto's, zijn gefascineerd door popsterren en meisjes. Maar Birdy niet. Hij is helemaal bezetten door vogels.
Tot grote ergernis van zijn moeder houdt hij duiven. Hij bestudeert ze, voedt ze enzo. Hij wil net als hen leren vliegen en doet dan ook meerdere pogingen tot. Op een dag valt hij zo hard dat hij in het ziekenhuis belandt. Moeder vergiftigt de vogels en hoopt zo een einde aan deze periode te krijgen. Natuurlijk gebeurt dit niet. Birdy begint nu met kanaries. Zijn fascinatie maakt hem nog wereldvreemder. Zijn leven wordt helemaal geleefd door zijn kanaries. Tot in zijn dromen toe..
Het verhaal begint wanneer Birdy helemaal afgesloten is van de realiteit; hij loopt (hipt) als een vogel, eet als een vogel... na zijn terugkomst van de oorlog in Vietnam. De mensenwereld was te hard voor hem dus trekt hij zich terug als vogel. De psychiatrische instelling zit met de handen in het haar; niets helpt. Tenslotte halen ze Birdy's enige vriend Al erbij. Hopelijk krijgt hij Birdy weer wat men in het algemeen als "normaal" kan noemen.
Maar wat is normaal en wat is krankzinnig? Oorlog of zich een vogel voelen... De lijn is soms vaag..
Het leuke aan dit boek is dat je twee verhalen voor de prijs van 1 krijgt. AFwisselend krijg je Birdy verhaal te horen (cursief gedrukt) en ook de versie van Al, die wat meer openstaat voor de rest van de wereld (gewoon gedrukt). Het boek zet je aan het denken "Wat is krankzinnigheid". Leren een vogel te zijn is waanzin. Maar is oorlog ook geen waanzin?
Het boek leest vlot. En je leert veel bij over (jawel) vogels. Dankzij dit boek kan je de wereld een beetje anders bekijken. Want geloof me, je zal heel anders naar vogels kijken dan ervoor (ik heb een kwartier naar de duiven ibirdyn de tuin zitten kijken. Het zijn inderdaad wonderlijke diertjes)

10:35 Gepost door Emily Page in Dierenverhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: psychologie, vogels, oorlog, dieren |  Facebook |

15-12-06

Wolf! Een wolf als huisdier van Marika Morgan

Marika's man David is heel erg gefascineerd door wolven. Het koppel besluit om een jonge wolf in huis te halen. Na een hele speurtocht vinden ze toch een jong wolfje die ze Shunka noemen. Samen met de puppy Happy (kruising border-newfoundlander) groeit de witte toendrawolf op ergens in Canada. Al snel worden de verschillen tussen honden en wolven duidelijk. Shunka heeft geen will to please zoals Happy.
Morgan toont ons dat de wilde spirit van wolven zich moeilijk aanpast aan de regels van een huishouden (bvb niet alles "inpikken" en naar je nest mee slepen). De achterdochtige aard van wolven (gegroeid door jaren van terrorisering van de mens) is zo erg ingebaken in de wolf dat zelfs een liefhebbende familie deze niet kan verminderen.
Het is een mooi (waargebeurd) verhaal over onze wilde natuur en de angst van mensen voor wolven (en omgekeerd).
Morgan probeert ons respect te doen krijgen voor deze voorvader van onze beste vriend (de hond). Bij mij had ze dat niet moeten doen, ik heb nooit in het sprookje van de boze wolf geloofd. Voor mij is de wolf altijd al een mysterieus, prachtig wild dier geweest. Het verhaal van Shunka trof me dan ook erg... shunka

14:25 Gepost door Emily Page in Dierenverhaal | Permalink | Commentaren (2) | Tags: waargebeurd, dieren, milieu, natuur |  Facebook |