05-05-07

Herinneringen van een tomatenkweker van Jos De Wit

Herinneringen van een tomatenboek gaat over een oude man die zwaar ziek is en zijn levensverhaal verteld tussen 2 morfineshots.
Hij is is wat verbitterd en niet zo trots op zijn leven tot nu toe: hij heeft wel een mooie (jongere) vriendin die graag naakt strijkt (vond ik wel wat bizar maar kom), een sullige zoon (waarvan hij denkt dat zijn vriendin hem bedriegd met zijn eigen zoon), een telephatische relatie met zijn lastige ex vrouw en heel wat mijmeringen
Hij besluit tijdens zijn laatste wandeltocht de stad nog eens te bezoeken waar hij al die jaren in geleefd heeft. Hij vertelt zijn verhaal tegen zijn oude hond op 3 poten (weliswaar tijdens één van zijn morfineshots) Hij vergelijkt zijn verhaal met de veel romantischere versie van zijn broer, die onlangs gestorven is
Wel om kort te zijn: ik was er niet weg van
Het deed me denken aan de film "As good as it gets". Ook met een verbitterde man die niet veel met zijn leven doet behalve mijmeren
Het boek kwam uit de Slegte en dus alle mensen die in de buurt de De Slegte in Aalst wonen kunnen het boek daar dus vinden
Want ik vond het geen "keep-er"
Een vier op tien (de kaft was wel erg stijlvol)tomaat

20:04 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (2) | Tags: oorlog, dood, eenzaamheid |  Facebook |

29-04-07

Zout op mijn huid van Benoïte Groult

De reden dat ik dit boek las, kwam door de lovende recenties; Zout op mijn huid is een boek dat je moet gelezen hebben! Een ode aan de liefde! Enzovoort, de achter flap klonk wel interessant dus ik begon te lezen
Het gaat over een intellectuele Parisienne (George Zonderes oftwel Karedig) en Gauvain (Kapitein Aalschover, een Bretoense zeeman).
Eerst kunnen ze het niet echt met elkaar vinden. Maar op hun 20e wordt het geplaag een heuse liefdesvonk
Door hun verschillende achtergrond kunnen ze geen officieel koppel worden. Ze trouwen beiden maar hun liefde blijven ze clandestien voortzetten.

Het leuke aan dit verhaal is dat je hen ziet groeien: van de passie op hun 20e tot allesverterende liefde rond hun 60. Het verhaal gaat dus over ontrouw maar alleen beide hoofdpersonages komen aan bod dus het gaat meer over hun overweldigende liefde voor elkaar.

Het boek is geschreven door Benoite Groult (geboren in 1920) en ik vind het wel knap dat een vrouw geboren in een (sociaal) andere wereld dan degene die ik nu ken: als ik me niet vergis waar de waarden en normen vroeger wel enigsinds anders omtrent seks & seksualiteit.
Het boek is 1988 geschreven en dus nog niet oud. Maar ik denk dat dit boek vroeger wel geweigerd zou zijn.
De seks erin is soms nogal expliet aanwezig, zij het wel op een romantische wijze.
Wat ik jammer vond aan het boek is dat het alleen over hun 2 gaat. Andere personages komen wel aan bod, maar worden zelden uitgediept. Het hoofdaccent van het boek ligt dus echt wel op hun Liefde voor elkaar dat is duidelijk
Soms vond ik het boek dus wat vervelend maar ik ben wel blij dat ik het uitgelezen heb. Het is waar het is wel een boek dat je moet gelezen hebben omdat het je doet nadenken over Liefde, passie en (on)trouw.
Conclusie
Pluspunten: goed uitgediepte (hoofd) personages, kunnen meevolgen in hun leven
Minpunten: het gaat vaak alleen maar over hun liefde
Dus toch een goede 6,5 en ik ga nog wel eens een boek van Groult lezen.
Sommige passages vond ik wel heel knap: bvb het stuk waarin George's moeder in coma lag na een (dodelijk) ongeval:
"Terwijl ik naast haat zwijgende gestalte zat tijdens de laatste dagen dat ze in coma lag, ontdekte ik met afschuw dat ik nooit meer, zolang ik leefde, dat simpele zinnetje zou kunnen zeggen 'Hallo? Mama!' Met haar verdween het eerste woord dat ik kende, het woord dat de basis was van mijn zekerheid in het leven. Dat is het eerste, soms het enige verraad van een moeder, je zomaar onverwachts verlaten. '

Een mooie afsluiter met moederdag in het achterhoofd......
zout

19:56 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (3) | Tags: liefde, seks, ontrouw, feminisme |  Facebook |

19-04-07

Plotseling diep in het woud van Amos Oz

In dit sprookje van de Israelische schrijver Amos Oz zijn op een dag alle dieren uit een 'stil en droevig' dorp verdwenen. Twee kinderen gaan op onderzoek uit, tegen alle bange adviezen van de dorpelingen in. Zij komen erachter dat een weggepeste dorpsbewoner, Nehi, 'de gruwelijke tovenaar van de bergen', de dieren ooit heeft meegenomen naar het woud.
Dit boekje is bedoeld voor zowel kinderen als volwassen. Het taalgebruik is duidelijk en eenvoudig. Dit is om de doelgroep "kinderen" goed te bereiken. Bovendien gaat het om een geheim, er is dus mysterie genoeg (waar zijn al de dieren naartoe? Komen ze ooit nog terug?)
De achterliggende boodschap zal meer de volwassenen aanspreken: wees mild voor anderen, oordeel niet te snel
Ik ben voorstander van dit soort boeken: voor een heel breed publiek (kids en volwassenen). Dit is niet zo'n simpel taakje: hoe hou je het simpel genoeg voor de kinderen en boei je toch volwassenen
Oz lukt hier goed in: met haast kinderlijk enthousiasme ben ik door het boek gevlogen!
Wat ook leuk is, is dat er veel kleine hoofdstukken zijn zodat je zoveel leest als je wilt. En je pikt het verhaal weer gemakkelijk op
De personages waren heel poetisch.
Ik had al veel van de Israelische schrijver gehoord, maar dit is zijn eerste boek dat ik lees
En ik vond het heel leuk. Ik ben benieuwd naar meer van deze man
Een verdiende acht!oz

21:27 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (2) | Tags: mystery, dieren, sprookje, wraak |  Facebook |

17-04-07

En de liefde gdv van François Cauliez

Claus heeft een gruwelijke moord gepleegd. In koelen bloede. Uit jarenlange opgekropte woede. En omdat hij het 'haar' beloofd had. Hij heeft spijt noch twijfels. Hij vindt eindelijk rust. Denkt hij. Want in zijn hoofd is het nooit helemaal rustig. Om gek van te worden… De debuutroman van François Cauliez werd positief onthaald door de pers. Hier gaat hij op zijn elan verder. Een aangename, spitse en originele opvolger. Een nieuwe naam in de Vlaamse letteren.

François Cauliez (1973) heeft de Frans-Belgische nationaliteit en studeerde voor licentiaat vertaler-tolk in Gent. Vandaag werkt hij in de reclamewereld als vertaler en copywriter. Hij schrijft ook artikels voor het filmmagazine 'MovieToSee'. '

Dit boek vond ik in de bib bij "aanbevelingen"
En dat was terecht
Het boek is geschreven in dagboekuittreksels. Zowel van Claus, als zijn moeder (20 jaar geleden) en zo ontdek je dus wat Claus in godsnaam gedaan heeft.vDe dagboekuittreksels vond ik orgineel, ze zijn krachtig geschreven en de personages zijn heel goed uitgewerkt.
Je leeft mee met Claus, je bent nieuwsgierig naar wat er verder gaat gebeuren.
Dit boek lees je dus in een wip uit
Ik ben dan ook zéér benieuwd naar zijn eerste boek: "Nu niet". In de bib staat hij alvast niet dus de zoektocht begint..
Mensen die weten waar je dit boek vind mogen mij dus altijd contacteren.
Hopelijk is het even goed als "En de liefde gdv"
Want ook mij ligt het op het rek Aanbevelingen !! Een dikke Negen op tien!!!!
liefde

20:22 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, liefde, moord, gevangenis |  Facebook |

15-03-07

De Historicus van Elizabeth Kostova

Een vriendin raadde me dit boek aan en de cover/ achterflap zag er veelbelovend uit.
Ik begon dus vol moed aan het boek
De historicus begint wanneer een meisje van zestien op een avond thuis in Amsterdam, niet alleen een vreemd boek vindt in de bibliotheek van haar vader, maar ook enkele verontrustende brieven. Op zoek naar het waarom van deze brieven stapt ze een wereld vol intriges binnen en maakt kennis met vier historici die hun reputatie, hun geestelijke gezondheid en hun leven op het spel zetten om een middeleeuws geheim te ontcijferen dat tot op de dag van vandaag een bedreiging vormt.
Het was niet echt slecht maar ik had er meer van verwacht. Het boek kon me gewoon niet boeien. Vrienden zeiden dat je door de eerste 150 blz moet geraken en dat het boek dan leest als een trein.
Wel ik ben aan p 145 geraakt en ik had echt geen moed meer. Het boek is dus niet uitgeraakt. Maar mensen die het boek wel gelezen hebben en het goed vinden mogen mij steeds laten weten wat ik gemist heb9045850621

20:12 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dracula, zoektocht, mystery, dood |  Facebook |

06-03-07

De schaduw van de wind van Zafon

Rond dit boek is veel te doen: stapels liggen in de boekhandels, mensen spreken er over, het komt op tv......Geen twijfel mogelijk dit boek is een bestseller.
Het is dan ook een gemakkelijk toegankelijk boek: het is een liefdesroman pur sang. Het enige struikelblok zou wel het feit zijn dat het een vrij dik boek is (536 blz). Maar zoals ik al zei het boek heeft enkel serieuze troeven die het aantal blz wel doet vergeten: het speelt zich af in de op dit moment bijzondere hippe stad Barcelona en het gaat dus over een klassiek liefdesverhaal met alle mogelijke tragedies van dienst.
Het verhaal gaat over de 11 jarige Daniel die door zijn verhaal in het geheime Kerkhof van Vergeten boeken een boek mag 'adopteren'; hij kiest voor het boek "schaduw van de wind" van Julian Carax. Hij wordt helemaal verliefd op het boek.Niet alleen hij: zijn omgeving raakt ook geobsedeerd door het boek; mensen willen het kopen (het blijkt een zeldzaam boek te zijn), sommige willen het in brand steken (daarom is het ook zo zeldzaam, iemand heeft de rest om een mysterieuze reden allemaal in brand gestoken) en iemand wil dat hij het boek en de schrijver vergeet.
Nog mysterieuzer wordt het als Daniel te horen krijgt dan Julian Carax op jonge leeftijd naar Parijs vluchtte. Kort na zijn terugkeer naar Barcelona werd hij echter vermoord. Waarom? Daniel gaat op zoek naar de geschiedenis van de geheimzinnige schrijver. Dit alles speelt zich af op de achtergrond van (de naweeên van) de burgeroorlog in Spanje.

Ik zou liegen moest ik zeggen dat ik dit het beste boek ooit vind. Het dramatische liefdesverhaal is al meermaals verteld. Jaloezie, liefde, haat, wanhoop en verdriet zijn thema's die mensen blijkbaar blijven smaken, want het boek is toch immens populair. Het was wel een welkome afwisseling in deze tijd waarin de Pieter Aspes de sceptor zwaaien om eens een heerlijk ouderwets verhaal te lezen. Dat vind ik dus de grootste plus in het verhaal: Zafon heeft zijn timing goed gekozen.
De personages vond ik goed alhoewel sommige wat meer uitgewerkt mochten worden (Thomas, de vader enzovoort). Firmin vond ik het leukste caracter: met zijn zware verleden en vrolijke karakter.
Mijn advies: dit boek gewoon lezen tijdens je vakantie. Heerlijk ontspannend maar (niet altijd) een pageturner. schaduw van de wind

11:54 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, burgeroorlog, barcelona |  Facebook |

11-01-07

De rode Letter (the scarlet letter) van Nathaniel Hawthorne

Heel erg bekend is dit boek uit 1850; vooralin de VS. Het gaat dan ook over een bijna universeel moreel thema: zich schuldig voelen
Hester Prynne wordt vanuit Engeland naar het Purteinse Boston (een nieuwe kolonie) gestuurd. Haar echtgenoot Roger Chillingworth moet nog enkele dingen regelen en besluit 2 jaar later zich met haar in Boston te herenigen.
Razend is hij dan ook als hij na 2 jaar merkt dat Hester een pasgeboren kind heeft! Van wie is dit kind? Wie heeft er een getrouwde vrouw aangeraakt?
Hester wordt behandeld als een misdadigster, komt in de cel terecht en wordt beschimd. Koppig houdt zij echter de naam van de vader achter. Tot nog grotere woede van haar echtgenoot
Hester krijgt door de rechter de blaam in de vorm van de letter A (van adulteress, overspelige) en gaat een leven van afzondering tegemoet. Samen met het kind dat in zonde is geboren, de kleine Pearl

Gek toch dat zo'n oud verhaal nog zo actueel kan zijn. Weliswaar krijg je nu geen letter A op je borst gezet maar je krijgt toch een blaam die je ,als je pech hebt, je hele leven onzichtbaar maar toch duidelijk genoeg achtervolgt. Kijk maar naar Clinton en zijn Monica (de hedendaagse versie van Hester Prynne en haar minnaar).
Mensen kunnnen heel hard zijn voor zondaars. Dat was in het puriteinse Amerika zo maar ook elders. Het verhaal legt dus een bijzondere morele kwestie voor. Het doet je nadenken "hoe zou ik reageren op een Hester".
Je krijgt ook veel sympathie voor de moedige Hester, de vrijgevochte, eenzame Pearl en Dimmesdaele die heel zijn leven gebukt gaat onder de verzwegen zonde.
Het verhaal is vrij oud geschreven en dat kan voor sommige mensen misschien storend werken. Maar kijk je daardoor heen dan merk je een opmerkelijk verhaal op met een nog steeds actueel thema.
Ik hou wel van Hawtorne's gitzwarte schrijftstijl. Misschien omdat ik zelf tot het pessimisme neig. Maar toch verdrinkt het verhaal niet in zelfmedelijden of beklaag. Een goed evenwicht!
Een opmerkelijk feit is dat Hawthorne afstamt van de rechter Hathorne die in Salem nog vrij laat vrouwen als heksen verbrandde. Alhoewel men in Europa al heel lang gestopt was met heksenverbrandingen. Daarom voegde Nathaniel een W bij in zijn naam om niet te veel de link te leggen met deze toch wel puriteinse rechter. Bijzonder dus dat zijn boek dus eigenlijk een aanklacht is tegen een van zijn eigen voorouders. Conclusie: Hawthorne was een kritische man die al ver voorop zijn tijd was. scarlet

10:36 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schuld, boete, bedrog, amerika, verdriet |  Facebook |