28-10-07

Hoeren van Luc Deflo

Eerste zin:

 “Ik kan het niet. Ik kan geen mens vermoorden.”

Aan de andere kant van de lijn bleef het een hele tijd stil. Het was een geladen stilte, doordrenkt van angst. De man die in de schaduw van een beukenhaag stond, zette zijn kraag op en mompelde “Waarom ik! Ik kan het niet!

 
 Passage:

“Daphné. Ik ben die smeerlap gaan zoeken. Hij is ervandoor. Hij komt… naar jou. Denk ik. Vrees ik. Haast je. Alsjeblieft. “

Daphné Brianard kon geen woord uitbrengen. De beelden waren er weer. Heel levensecht. Het suizende mes. De pijn. De man met de naald. Het kwam allemaal terug. Vlijmscherp.

“Daphné. Daphné! Antwoord, Daphné? Alsjeblieft?”

“Ja…ja… Lien”

Aline Verbeêck bleef sprakeloos.

“Lien.. Lien?”

Lien voelde een koude rilling over haar rug kruipen toen ze Daphnés stem hoorde doorslaan.

“Ja”

“Blijf”

“Wat?”

“Blijf aan de telefoon. Alsjeblieft.”


Clue: Zoektocht naar de moordenaar door zowel de politie als slachtoffers.


Achterflap:.

Aline Verbeeck is een hoer op jaren, die met haar verlepte schoonheid niet veel mannen meer kan bekoren. Haar zorgelijke bestaan verandert wanneer ze de zeventienjarige Daphné Brainard leert kennen. Ervaring en jeugdige schoonheid blijken een ideale combinatie en de zaken floreren. Daphné lokt de mannen terwijl Aline een oogje in het zeil houdt en af en toe wat geld steelt uit de zakken van de nietsvermoedende hoerenlopers. Dat overkomt ook Leo Thuys, een op het eerst gezicht wat simpele huisvader. Maar schijn bedriegt, want Thuys, een borrelende vulkaan, bedreigt Daphné. Aline Verbeeck komt net op tijd tussenbeide. Thuys slaat op de vlucht, maar als hij merkt wat hem is ontstolen, keert hij terug. Vastbesloten om af te maken wat hij is begonnen. Daphné wordt aangerand. Wanneer Bosman en Deleu zich op de zaak storten, leiden alle sporen naar Aline Verbeeck.

 

Auteur:

Luc Deflo woont in Brussel.Schrijven zit hem in het bloed want hij heeft toneelstukken, luisterspelen en scenario's geschreven.
Deflo is organisatie-adviseur in KBC maar is momenteel in loopbaanonderbreking om zich fulltime aan het schrijven te wijden. Hij heeft onlangs aan Erwin Provoost de filmrechten voor Naakte Zielen en Sluipend Gif' verkocht.

De grote doorbraak kwam er met 'Naakte Zielen', zijn eerste psychologische thriller die meteen genomineerd werd voor de Hercule Poirot Prijs. Luc Deflo, wiens beklijvende psychologische thrillers steevast doen denken aan toppers als 'Seven' of 'Silence of the Lambs', is een van de best verkopende thrillerauteurs in Vlaanderen en een vaste waarde in de Boeken Top-tien. Sluipend Gif stond nog vooraleer de eerste recensie verscheen hoog in de boekentoptien van zowel Standaard, Humo als Knack.

 Bron;

deflo

 

Motivatie: mijn vroegere voorliefde aan thrillers manifesteert zich nog in mijn boon voor Deflo.

Eigen mening;

Mensen die hier wel eens lezen, weten dat ik vroeger thriller verslaafd was. Massa’s Whodunit’s heb ik verslonden. Tegenwoordig is de kers echter wat van de taart Thrillers bekoren me amper nog. Er zijn er teveel en de kwaliteit boet eraan in.

Toch blijft Deflo voor mij nog een beetje bijzonder. Regelmatig lees ik nog eens een boek van hem. Ze zijn wel OK zijn boeken. Het leest vlot weg. De verhaal is heel menselijk. Kortom, ik vind hem beter dan de gemiddelde vlaamse misdaadschrijver (tezamen met Jef Geeraerts en Patrick De Bruyn)

Ik heb Deflo ook nog ‘ontmoet’ tijdens de boekenbeurs. Er stond een giga file bij Aspe. En Deflo was iets minder populair. Zo blij als een kermisvogel (:p) ging ik dan maar in zijn rij staan en heb ik nog een leuke babbel gehad met de mens.

Ik vond hem zeer vriendelijk. Hij signeerde mijn boek en datzelfde boek preikt nog altijd op mijn boekenkast.

Enfin over dit boek: De verhaallijn is zeer empathisch geschreven. De eerste blz heb ik er echt doorgejaagd. Tijdens het onderzoek van Deleu en Mendock viel het wat stil omdat er toch een groot deel gefocust is op de scheefgetrokken relatie van het speurderskoppel.

Het realiteitsgehalte was vrij hoog (denk ik). Vooral doordat de speurders echt helemaal op het verkeerde spoor zitten. Veel te vaak worden in thrillers al van in het begin juist gezocht en beschikt het hoofdpersonage over bijzondere bijna paranormale gaven.

Weinig realistisch als je het mij vraagt.

Maar in dit boek waren ze dus even mis. Vond ik heel begrijpelijk en menselijk.

Ik zou dit boek geslaagd durven noemen. Het genre is wat uitgemolken maar Deflo blijft wel nog een toppertje.

Geen moeilijk boek, pure ontspanning.

 

Score: Een leuke zeven en een half!!!

hoeren

 

10:16 Gepost door Emily Page in thrillers | Permalink | Commentaren (3) | Tags: moord, mishandeling, vlaams, kindermisbruik, wraak |  Facebook |

18-10-07

De man die glimlachte van Henning Mankell

Eerste zin:

Mist.

Net een geruisloos sluipend roofdier, dacht hij. Ik zal er nooit aan wennen. Ok al woon ik mijn hele leven al in de provincie Skane, waar de mist de mensen voortdurend met onzichtbaarheid onthult.


 Passage:

 Hij zou nooit de moed kunnen opbrengen om zich het leven te benemen.

Plotseling remde hij.

Er blonk iets op in het licht van zijn koplampen. Eerst meende hij dat het een haas was geweest. Daarna zag hij dat er iets in de mist op de weg stond.

Hij stopte de auto en zette het groot licht aan.

Er stond een stoel midden op de weg. Een eenvoudige keukenstoel. Daarop zat een pop ter grootte van een mens.

Het gezicht was wit.

Het kon ook een mens zijn die aan een pop deed denken ………

Met trillende hand zette hij de radio uit en luisterde of hij iets hoorde in de mist. Alles was heel stil. Tot op het laatste moment wist hij niet wat hij moest doen.
Het was niet de stoel die daar in de mist stond, of de spookachtige pop, die maakten dat hij aarzelde. Het was iets anders, daarachter, iets wat hij niet kon zien. Iets wat vermoedelijk alleen maar in hemzelf zat.
Ik ben bang, dacht hij weer. De angst holt mijn vermogen uit om helder te denken
(p 13)

Clue:

 Inspecteur Wallander probeert de moord op te lossen van 2 vermoordde advocaten.

Achterflap:.

Op weg naar huis in het zuiden van Zweden weet de 69-jarige advocaat Gustaf Torstensson ternauwernood te stoppen voor een man die midden op de weg vastgebonden zit op een stoel. Als Torstensson uit zijn auto stapt, krijgt hij een dodelijke slag op het achterhoofd.
Op datzelfde moment loopt inspecteur Kurt Wallander over een Deens strand. Hij is moe en depressief, en overweegt zijn ontslag in te dienen. Maar de moord op Torstensson, gevolgd door de moord op diens zoon en collega Sten, met wie Wallander bevriend is, doet hem van gedachten veranderen.
Al snel belandt hij in een wespennest van fraude en illegale handel in menselijke organen. Zijn tegenstander is een zakenman zonder scrupules

 

Auteur:

De meermaals bekroonde auteur Henning Mankell is één van de meest gelezen Zweedse schrijvers. Wereldwijd werden zijn boeken in 26 talen vertaald en gingen er meer dan 6 miljoen van zijn werken over de toonbank.

Zijn grote doorbraak kwam er in 1991 met het eerste deel Moordenaar zonder gezicht van zijn Inspecteur Wallander-boeken, een reeks waarbij ondertussen blijkt dat Mankell niet alleen misdaad en suspense centraal plaatst, maar ook oog heeft voor sociale en maatschappelijke betrokkenheid.

Op internet vind je veel sites over deze mijnheer. Als ik het zo lees, vind ik hem wel een toffe peer. :D Meer Nederlandstalige info vind je hier of hier

 

mankell


 

 

Motivatie:

“Boek van de maand” van de leesclub

Eigen mening:

Het duurde lang voor het boek op dreef kwam.  Pas na een honderdtal blz kwam er vaart. Sommige passages vond ik interessant (zelf leerzaam), bij andere moest ik meer moeite doen. Vooral de lange conversaties tussen de personages konden mij niet echt bekoren.

Toch zou ik dit boek niet radicaal buizen.

Het verhaal zit wel goed in een. Het realiteitsgehalte is hoog (vb een moord die men als een ongeluk deed lijken zou zonder onze inspecteur onopgelost raken: ik denk dat dit wel eens zou kunnen gebeuren wegens gebrek aan tijd/geld).

De grootste fout zit in de korte inhoud. In plaats van dat het als een teaser zou werken, verklapte de achterflap, voor mijn gevoel, het hele verhaal. Er staat zelfs expliciet wie de dader is. Nu bouwt het verhaal, zoals elke thriller, op naar wie de mogelijke dader zou kunnen zijn. Dat vind ik juist zo leuk om “mee te zoeken” alhoewel dat natuurlijk heel naief is van mij om dat te denken ;)

Nu wist ik al wie de de dader was, door de achterflap. Jammer!!

Het centraal thema van het boek gaat vrij de (soft) politieke richting op. Het gaat over de bevoegdheid van de Zweedse politie (en waar deze stopt), allerlei wetten en regels over het bankwezen maar ook over de zwaarte van sommige misdaden. En het hekelt bepaalde maatschappelijke thema’s aan.

Als je daar niet tegen kunt, begin je beter niet aan het boek beginnen.

Het is een Scandinavische thriller wat je ook aan de typische namen & streken zult herkennen. Toch jammer dat de auteur ons niet meer een blik gunt op dit mooie land (ik had integendeel de indruk dat hij niet zo dol was op Zweden). Maar dit laatste zal wel persoonlijk zijn want ik heb wel een zekere fascinatie voor Noord Europa.

Voor degene die het boek al lazen, weet dan dat het een reeks is (de boeken kan je ook prima apart van elkaar lezen).

Een soort Zweedse Pieter Aspe dus (maar dan wel beter, sorry Pieter)


Score:

 6,5 op tien

 

glimlachteman


 

 

09:52 Gepost door Emily Page in thrillers | Permalink | Commentaren (4) | Tags: scandinavie, moord, politiek, politie, detectieve |  Facebook |

12-10-07

Boeken in de kijker!!!

Hoera

Emily's Pageturner staat deze week in de kijker bij Skynet Blogs!!

Ik ben zeer blij met deze toch wel kleine erkenning.

Dikke zoen aan Skynet Kus

11:06 Gepost door Emily Page in About me | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

De ideale hond van Hilde Quisquater

Eerste zin: Met dit boek wil ik mensen helpen om hun hond of toekomstige hond beter te leren begrijpen. Ik hoop dat met dit begrip wat problemen kunnen worden voorkomen en/of opgelost.


Passage: Regelmatig kom ik in asiels om even te kijken wat er nu weer is binnen gebracht of om mensen te helpen bij de keuze van een hond. Zo stond ik eens te wachten op een klant voor wie ik een hond moest uitzoeken, toen iemand met een mooie labrador binnen kwam. Ook hij moest even wachten op de medewerkster van het asiel, waardoor we aan de praat raakten. Ik was natuurlijk nieuwsgierig om de horen waarom hij zijn hond afstond. Het leek mij een hele lieve sociale hond. Het bleek dat de mensen hem niet langer wilden omdat hij steeds wegliep…

Maar waarom ging hij altijd lopen? Omdat de omheining niets meer was dan een lage buxushaag en de hond in de tuin moest blijven wanneer zijn baasjes gingen werken!!

‘Maar mijnheer, ‘zei ik, ‘maak je tuin dan beter af of plaats een buitenren!’ Maar dat vond hij geen optie. ‘Weet je wel wat dat kost?’

Clue: Eerste les in Hondologie

Achterflap:. Is jouw hond ook je passie en je leven? Toen Hilde Quisquater op haar eenentwintigste een afgeschreven hond uit het asiel haalde, begon haar zoektocht naar kennis over hondengedrag. Zij volgde workshops en cursussen in binnen- en buitenland, en verslond massa's boeken. Ze haalde het diploma van kynologisch gedragstherapeut. Met haar kennis hielp ze mens en hond elkaar beter te leren begrijpen.
In dit boek brengt ze de kennis die ze in haar praktijk opdeed bijeen. Elk hondenras heeft zo zijn specifieke karaktertrekken. Vaak kiezen mensen nogal impulsief voor een bepaald hondenras. Zo lopen ze het risico een nieuwe huisgenoot te krijgen die niet helemaal aan de verwachtingen voldoet. Is jouw hond wel de juiste hond voor jou? Wat heeft een hond echt nodig? Wat moet je hond zeker kennen? Is een hond wassen ongezond? Kunnen honden verstaan wat je tegen hen zegt? Is een hond die gromt gevaarlijk? Kunnen honden onvoorwaardelijk van mensen houden?
Dit boek biedt een duidelijk antwoord op deze en andere vragen. Aan de hand van heel wat praktijkvoorbeelden legt Hilde Quisquater de basisregels uit voor de opvoeding van je hond. Het resultaat? Probleemgedrag behoort voorgoed tot het verleden!

 

Auteur: zie bovenstaande. Meer info nodig, bezoek de website van Hilde Quisquater 

 

Motivatie: het beter begrijpen van mijn mormeltjes Tong uitstekend


Eigen mening; Normaal bespreek ik geen informatieve beoken maar omdat dit zo vlot geschreven is maak ik een uitzondering.

Dit boek zo eigenlijk bijna verplichte kost moeten zijn voor mensen die een hond in huis willen halen.

Hilde bespreekt in haar boek verschillende hoofdstukken over de typische kenmerken van je hondenras, hondenfabeltjes, wat je moet kennen, wat je hond echt nodig heeft enzo.

In duidelijke taal met de nodige humor maakt dit boek geschikt voor iedereen die moeite wilt doen voor zijn/haar huisdier.

Verbazend ook hoe ik nog steeds bijleer (ondanks al menig hond en een paar jaar hondenschool). Het boek geeft uitleg over wie onze hond nu eigenlijk is en dat maakt het begrip voor je huisdier alleen maar groter.

Ik was wat bang dat het boek te plat commercieel ging worden (met huisdieren van Bekende Vlamingen enzo) behalve een enkele foto :p. Gelukkig heeft Hilde dit achterwege gelaten en gaat het boek alleen over het onderwerp dat mij interesseerde: de hond.

Dankzij de prettige leesstijl en de relevante voorbeelden ga je meer begrip hebben bij je huidig huisdier en ga je  bij de aankoop van je volgende hond eens goed nadenken: past deze hond wel bij mij? Zijn we niet verblind door deze hond zijn mooie uiterlijk? Want een hond is natuurlijk geen decoratiestuk in je huis.

Al moet ik toegeven dat ik bij mijn hond (mechelaar) grotendeels heb laten verleiden door haar mooie koppie. Gelukkig heb ik wel geluk gehad. Ons Juno is een prachthond denk ik met enige trots….Lachend


Score: Tien + Zou verplichte kost moeten zijn bij een huisdier

 

ideale hond


 


 

11:00 Gepost door Emily Page in Informatieve boeken | Permalink | Commentaren (3) | Tags: hond |  Facebook |

05-10-07

De stad der blinden van Jose Saramago

Eerste zin:

De oranje schijf lichte op. Twee auto’s vooraan gaven vlug gas voor het weer rood werd. Het groene mannetje voor de voetgangers verscheen.


Levensles: .

Op dat ogenblik klonk er een harde droge stem met de toon van iemand die gewend was bevelen uit te delen. Ze kwam uit een luidspreker boven de dier waardoor ze binnen waren gekomen. Eerst werd het woord Attentie driemaal uitgesproken, toen begon de stem, De regering betreurt het dat zij gedwongen is om energiek uit te voeren wat zij als haar recht en haar plicht beschouwt, met alle middelen die haar ter beschikking staan de bevolking te beschermen tegen wat zich laat aanzien als een blindheidsepidemie, provisorisch aangeduid als de witte ziekt, en zij hoopt  te kunnen rekenen op de burgerzin en medewerking van alle inwoners om het besmettingsgevaar in te dammen, ervan uitgaande dat het om een besmettelijke ziekte gaat en dat we hier niet enkel voor een reeks voorlopig nog onverklaarbare toevalligheden staan. (p 42-43)


Clue: .

de overlevingsdrang van mensen door een blindheidsepidemie


Achterflap:. .

Een rij auto's staat te wachten voor rood licht. Als het eindelijk op groen springt, trekt de eerste auto niet op - de bestuurder blijkt plotseling blind te zijn geworden. Die openingsscène is de katalysator van een reeks verbijsterende gebeurtenissen. De blindheid blijkt besmettelijk, weldra ziet een groot gedeelte van de bevolking van Lissabon niets meer. Alle slachtoffers worden in een ziekenhuis geïsoleerd. Binnen korte tijd spelen zich daar verschrikkelijke taferelen af, die de vraag naar goed en kwaad haast ondraaglijk actueel maken.

 

Auteur: .

José Saramago is een van de meest fascinerende schrijvers van onze tijd. De 83-jarige Portugese auteur publiceerde reeds in 1944 zijn eerste roman. Maar pas na de Anjerrevolutie die in 1974 zonder bloedvergieten verliep, kreeg hij internationale erkenning. Als overtuigde communist schreef hij regelmatig over de minderbedeelden in de samenleving en keerde hij zich tegen het katholieke dogmatisme.. Pas in 1995 brak Saramago door met zijn onvolprezen roman De stad der blinden. In datzelfde jaar ontving hij de hoogste literaire onderscheiding van de Portugeestalige wereld, de Prémio Camões, en in 1998 de Nobelprijs voor de Literatuur.

 

Pers: .

Geen enkele kandidaat voor de Nobelprijs heeft meer recht op langdurige erkenning dan deze romanschrijver (Edmund White in The New York Times)


Motivatie:

ken je klassiekers plus het feit dat dit boek me werd aangeraden door lezerij.


Eigen mening; .

Iedereen die geintereseerd is in sociale psychologie wordt dringend verzocht dit boek te lezen.

Het gaat over overleven, groepsgevoel (of nog vaker het gebrek eraan) en behulpzaamheid. Zijn politieke voorkeur komt echt goed tot zijn recht in dit boek over de strijd om te overleven. Het boek zet ons aan tot nadenken: Wat hebben er voor over om te overleven?

Heel veel zelfs volgens dit boek. De heersende normen en waarden vervagen. .Hulpvaardigheid komt in tijden van honger danig in het gedrang. Ieder probeert zelf te overleven. Stad der Blinden maakte me behoorlijk triest. .

Temeer omdat ik denk dat dit boek maar al te dicht bij de Waarheid aanleunt. In het verleden zijn er voorbeelden genoeg van onmenselijkheid in tijden van nood. Triest maar waar.

Toch gaat Saramago niet helemaal de pessimistische toer op. Een groepje van zeven mensen (waaronder ook de vrouw van de oogarts die als enige haar zicht blijft behouden) zorgt voor elkaar, helpt elkaar. Door hun samenwerking slagen ze er min of meer in om te overleven.

Een ander aspect van het boek is dat het ons laat inzien hoezeer we afhankelijk zijn van onze zintuigen en dan vooral onze ogen. .

Letterlijk heel de stad in Stad der Blinden geraakt in verval. Auto’s kunnen niet meer rijden door de blindheid, electriciteit en water vallen uit, de hele stad vervalt op puur overleven en de wet van de sterkste. Zonder onze ogen vervallen niet alleen onze dierbare waarden en normen maar ook ons comfort.

En dan is het einde helemaal zoek.

Een sterke aanrader voor iedereen die ook maar het woord empathie kent.

Saramago heeft wel een bijzondere stijl waarover je soms wel kan struikelen. Hij gebruikt namelijk weinig leestekens (vooral geen aanhalingstekens). Dat maakt het lezen er niet zo simpel op. Mensen die weinig lezen zullen zich hier wel aan storen denk ik. Ik moest ook even moeite doen. Maar het verhaal is te goed om dit boek onderaan de boekenplank te leggen.


:Score

9 op tien.

stadblinden

 

16:08 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (8) | Tags: bedrog, psychologie, absurd, mishandeling |  Facebook |

03-10-07

 

Mensen die graag lezen kunnen vanaf heden terecht op het Ceridwen Forum.
Elke maand kiezen we een boek en bespreken dit via het forum.
Het zou leuk zijn moest je ook JOUW mening geven. Je kan tevens ook jouw favo boeken posten en je voorstellen!!
Het enige wat je moet is je inschrijven!!
Kom eens kijken bij Ceridwen of op  ons Forum  Lachend

21:09 Gepost door Emily Page | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ceridwen |  Facebook |