28-10-07

Hoeren van Luc Deflo

Eerste zin:

 “Ik kan het niet. Ik kan geen mens vermoorden.”

Aan de andere kant van de lijn bleef het een hele tijd stil. Het was een geladen stilte, doordrenkt van angst. De man die in de schaduw van een beukenhaag stond, zette zijn kraag op en mompelde “Waarom ik! Ik kan het niet!

 
 Passage:

“Daphné. Ik ben die smeerlap gaan zoeken. Hij is ervandoor. Hij komt… naar jou. Denk ik. Vrees ik. Haast je. Alsjeblieft. “

Daphné Brianard kon geen woord uitbrengen. De beelden waren er weer. Heel levensecht. Het suizende mes. De pijn. De man met de naald. Het kwam allemaal terug. Vlijmscherp.

“Daphné. Daphné! Antwoord, Daphné? Alsjeblieft?”

“Ja…ja… Lien”

Aline Verbeêck bleef sprakeloos.

“Lien.. Lien?”

Lien voelde een koude rilling over haar rug kruipen toen ze Daphnés stem hoorde doorslaan.

“Ja”

“Blijf”

“Wat?”

“Blijf aan de telefoon. Alsjeblieft.”


Clue: Zoektocht naar de moordenaar door zowel de politie als slachtoffers.


Achterflap:.

Aline Verbeeck is een hoer op jaren, die met haar verlepte schoonheid niet veel mannen meer kan bekoren. Haar zorgelijke bestaan verandert wanneer ze de zeventienjarige Daphné Brainard leert kennen. Ervaring en jeugdige schoonheid blijken een ideale combinatie en de zaken floreren. Daphné lokt de mannen terwijl Aline een oogje in het zeil houdt en af en toe wat geld steelt uit de zakken van de nietsvermoedende hoerenlopers. Dat overkomt ook Leo Thuys, een op het eerst gezicht wat simpele huisvader. Maar schijn bedriegt, want Thuys, een borrelende vulkaan, bedreigt Daphné. Aline Verbeeck komt net op tijd tussenbeide. Thuys slaat op de vlucht, maar als hij merkt wat hem is ontstolen, keert hij terug. Vastbesloten om af te maken wat hij is begonnen. Daphné wordt aangerand. Wanneer Bosman en Deleu zich op de zaak storten, leiden alle sporen naar Aline Verbeeck.

 

Auteur:

Luc Deflo woont in Brussel.Schrijven zit hem in het bloed want hij heeft toneelstukken, luisterspelen en scenario's geschreven.
Deflo is organisatie-adviseur in KBC maar is momenteel in loopbaanonderbreking om zich fulltime aan het schrijven te wijden. Hij heeft onlangs aan Erwin Provoost de filmrechten voor Naakte Zielen en Sluipend Gif' verkocht.

De grote doorbraak kwam er met 'Naakte Zielen', zijn eerste psychologische thriller die meteen genomineerd werd voor de Hercule Poirot Prijs. Luc Deflo, wiens beklijvende psychologische thrillers steevast doen denken aan toppers als 'Seven' of 'Silence of the Lambs', is een van de best verkopende thrillerauteurs in Vlaanderen en een vaste waarde in de Boeken Top-tien. Sluipend Gif stond nog vooraleer de eerste recensie verscheen hoog in de boekentoptien van zowel Standaard, Humo als Knack.

 Bron;

deflo

 

Motivatie: mijn vroegere voorliefde aan thrillers manifesteert zich nog in mijn boon voor Deflo.

Eigen mening;

Mensen die hier wel eens lezen, weten dat ik vroeger thriller verslaafd was. Massa’s Whodunit’s heb ik verslonden. Tegenwoordig is de kers echter wat van de taart Thrillers bekoren me amper nog. Er zijn er teveel en de kwaliteit boet eraan in.

Toch blijft Deflo voor mij nog een beetje bijzonder. Regelmatig lees ik nog eens een boek van hem. Ze zijn wel OK zijn boeken. Het leest vlot weg. De verhaal is heel menselijk. Kortom, ik vind hem beter dan de gemiddelde vlaamse misdaadschrijver (tezamen met Jef Geeraerts en Patrick De Bruyn)

Ik heb Deflo ook nog ‘ontmoet’ tijdens de boekenbeurs. Er stond een giga file bij Aspe. En Deflo was iets minder populair. Zo blij als een kermisvogel (:p) ging ik dan maar in zijn rij staan en heb ik nog een leuke babbel gehad met de mens.

Ik vond hem zeer vriendelijk. Hij signeerde mijn boek en datzelfde boek preikt nog altijd op mijn boekenkast.

Enfin over dit boek: De verhaallijn is zeer empathisch geschreven. De eerste blz heb ik er echt doorgejaagd. Tijdens het onderzoek van Deleu en Mendock viel het wat stil omdat er toch een groot deel gefocust is op de scheefgetrokken relatie van het speurderskoppel.

Het realiteitsgehalte was vrij hoog (denk ik). Vooral doordat de speurders echt helemaal op het verkeerde spoor zitten. Veel te vaak worden in thrillers al van in het begin juist gezocht en beschikt het hoofdpersonage over bijzondere bijna paranormale gaven.

Weinig realistisch als je het mij vraagt.

Maar in dit boek waren ze dus even mis. Vond ik heel begrijpelijk en menselijk.

Ik zou dit boek geslaagd durven noemen. Het genre is wat uitgemolken maar Deflo blijft wel nog een toppertje.

Geen moeilijk boek, pure ontspanning.

 

Score: Een leuke zeven en een half!!!

hoeren

 

10:16 Gepost door Emily Page in thrillers | Permalink | Commentaren (3) | Tags: moord, mishandeling, vlaams, kindermisbruik, wraak |  Facebook |

Commentaren

Lijkt me beslist de moeite waard om eens te lezen. Ga ik ook doen, Emily.

Groetje

Gepost door: Willy | 29-10-07

Hallo, Weer een vlotte boekbeschrijving, niet mijn genre, maar ik lees wel graag je beschouwingen erover.
Groetjes

Gepost door: Mythoske | 02-11-07

met belangstelling je uitleg gelezen, nu nog tijd vinden

Gepost door: merel | 04-11-07

De commentaren zijn gesloten.