18-10-07

De man die glimlachte van Henning Mankell

Eerste zin:

Mist.

Net een geruisloos sluipend roofdier, dacht hij. Ik zal er nooit aan wennen. Ok al woon ik mijn hele leven al in de provincie Skane, waar de mist de mensen voortdurend met onzichtbaarheid onthult.


 Passage:

 Hij zou nooit de moed kunnen opbrengen om zich het leven te benemen.

Plotseling remde hij.

Er blonk iets op in het licht van zijn koplampen. Eerst meende hij dat het een haas was geweest. Daarna zag hij dat er iets in de mist op de weg stond.

Hij stopte de auto en zette het groot licht aan.

Er stond een stoel midden op de weg. Een eenvoudige keukenstoel. Daarop zat een pop ter grootte van een mens.

Het gezicht was wit.

Het kon ook een mens zijn die aan een pop deed denken ………

Met trillende hand zette hij de radio uit en luisterde of hij iets hoorde in de mist. Alles was heel stil. Tot op het laatste moment wist hij niet wat hij moest doen.
Het was niet de stoel die daar in de mist stond, of de spookachtige pop, die maakten dat hij aarzelde. Het was iets anders, daarachter, iets wat hij niet kon zien. Iets wat vermoedelijk alleen maar in hemzelf zat.
Ik ben bang, dacht hij weer. De angst holt mijn vermogen uit om helder te denken
(p 13)

Clue:

 Inspecteur Wallander probeert de moord op te lossen van 2 vermoordde advocaten.

Achterflap:.

Op weg naar huis in het zuiden van Zweden weet de 69-jarige advocaat Gustaf Torstensson ternauwernood te stoppen voor een man die midden op de weg vastgebonden zit op een stoel. Als Torstensson uit zijn auto stapt, krijgt hij een dodelijke slag op het achterhoofd.
Op datzelfde moment loopt inspecteur Kurt Wallander over een Deens strand. Hij is moe en depressief, en overweegt zijn ontslag in te dienen. Maar de moord op Torstensson, gevolgd door de moord op diens zoon en collega Sten, met wie Wallander bevriend is, doet hem van gedachten veranderen.
Al snel belandt hij in een wespennest van fraude en illegale handel in menselijke organen. Zijn tegenstander is een zakenman zonder scrupules

 

Auteur:

De meermaals bekroonde auteur Henning Mankell is één van de meest gelezen Zweedse schrijvers. Wereldwijd werden zijn boeken in 26 talen vertaald en gingen er meer dan 6 miljoen van zijn werken over de toonbank.

Zijn grote doorbraak kwam er in 1991 met het eerste deel Moordenaar zonder gezicht van zijn Inspecteur Wallander-boeken, een reeks waarbij ondertussen blijkt dat Mankell niet alleen misdaad en suspense centraal plaatst, maar ook oog heeft voor sociale en maatschappelijke betrokkenheid.

Op internet vind je veel sites over deze mijnheer. Als ik het zo lees, vind ik hem wel een toffe peer. :D Meer Nederlandstalige info vind je hier of hier

 

mankell


 

 

Motivatie:

“Boek van de maand” van de leesclub

Eigen mening:

Het duurde lang voor het boek op dreef kwam.  Pas na een honderdtal blz kwam er vaart. Sommige passages vond ik interessant (zelf leerzaam), bij andere moest ik meer moeite doen. Vooral de lange conversaties tussen de personages konden mij niet echt bekoren.

Toch zou ik dit boek niet radicaal buizen.

Het verhaal zit wel goed in een. Het realiteitsgehalte is hoog (vb een moord die men als een ongeluk deed lijken zou zonder onze inspecteur onopgelost raken: ik denk dat dit wel eens zou kunnen gebeuren wegens gebrek aan tijd/geld).

De grootste fout zit in de korte inhoud. In plaats van dat het als een teaser zou werken, verklapte de achterflap, voor mijn gevoel, het hele verhaal. Er staat zelfs expliciet wie de dader is. Nu bouwt het verhaal, zoals elke thriller, op naar wie de mogelijke dader zou kunnen zijn. Dat vind ik juist zo leuk om “mee te zoeken” alhoewel dat natuurlijk heel naief is van mij om dat te denken ;)

Nu wist ik al wie de de dader was, door de achterflap. Jammer!!

Het centraal thema van het boek gaat vrij de (soft) politieke richting op. Het gaat over de bevoegdheid van de Zweedse politie (en waar deze stopt), allerlei wetten en regels over het bankwezen maar ook over de zwaarte van sommige misdaden. En het hekelt bepaalde maatschappelijke thema’s aan.

Als je daar niet tegen kunt, begin je beter niet aan het boek beginnen.

Het is een Scandinavische thriller wat je ook aan de typische namen & streken zult herkennen. Toch jammer dat de auteur ons niet meer een blik gunt op dit mooie land (ik had integendeel de indruk dat hij niet zo dol was op Zweden). Maar dit laatste zal wel persoonlijk zijn want ik heb wel een zekere fascinatie voor Noord Europa.

Voor degene die het boek al lazen, weet dan dat het een reeks is (de boeken kan je ook prima apart van elkaar lezen).

Een soort Zweedse Pieter Aspe dus (maar dan wel beter, sorry Pieter)


Score:

 6,5 op tien

 

glimlachteman


 

 

09:52 Gepost door Emily Page in thrillers | Permalink | Commentaren (4) | Tags: scandinavie, moord, politiek, politie, detectieve |  Facebook |

Commentaren

Ik heb overlaatst "De jonge Wallander" gelezen van Henning Mankell. En ik had me voorgenomen om zijn andere boeken ook eens te lezen, maar het is er nog niet van gekomen. Wist je trouwens dat er van Wallander ook een tv-reeks is gemaakt? Die is begin dit jaar of eind vorig jaar nog gegeven op Canvas. En persoonlijk vond ik die spannender dan de boeken. By the way, op http://proza.skynetblogs.be vind je ook een paar recensies van boeken van Henning Mankell. Ik heb trouwens ook een zwak voor landen als Zweden, Noorwegen, Denemarken,... De natuur spreekt me aan en hun talen klinken zo leuk.
groetjes

Gepost door: Nele | 18-10-07

In je recensie begint het uiterst boeiend, Emily, maar zelfs een goed schrijver heeft het met te veel lijken en diverse gezochte toestanden heel moeilijk om zijn lezers naar de laatste regel te trekken. Die schrijft de auteur dan a.h.w. ook nog op de achterflap. Curieus als ik het boek tegenkom.

Groetje

Gepost door: Willy | 18-10-07

Teruggelinkt Dank je voor de link. Ik heb teruggelinkt.
Gisteren heb ik "De geschiedenis van de lelijkheid" van Umberto Eco uitgelezen. Heel interessant, vooral omdat het boek toont hoe esthetische opvattingen kunnen veranderen, maar ook stelt dat in de werkelijkheid, dus buiten de kunst, sommige dingen altijd lelijk zijn.
Er is ook een nieuwe Jeroen Brouwers uit, heb ik gemerkt, maar het zal nog een tijdje duren voor ik eraan begin, vrees ik. Net zoals ik geen tijd zal vinden om de hele Canopus in Argos-reeks van Doris Lessing te lezen, omdat ik nu eenmaal nog circa 300 onuitgelezen boeken heb.

Gepost door: Peter | 19-10-07

Ik hou niet zo van dat genre. Wel zeer goed beschreven, zoals altijd, Emily.
Lieve groetjes en nog een fijne zondag verder.

Gepost door: Mythoske | 21-10-07

De commentaren zijn gesloten.