20-09-07

Tip voor een uitstapje: boekenfestijn in Brussel

Vanaf donderdag 12 oktober is het weer zo ver!!
Boekenfestijn in Brussel.
Een half miljoen boeken in duizenden genres voor een klein prijsje!!
Dit is eigenlijk een feestdag voor de ware boekenliefhebber afhankelijk van de streek waar je woont dan, want de boekenfestijn karavaan strijkt op verschillende plaatsen in zowel Belgie als Nederland neer.
Emily vind je op zaterdag dus zeker in Brussel. Samen met leesclub Ceridwen :)
Klik op de foto voor de boekenfestijn-website.

boekenfestijn

20:01 Gepost door Emily Page in Tips voor Trips | Permalink | Commentaren (3) | Tags: uitstapje |  Facebook |

19-09-07

Van muizen en mensen van John Steinbeck

Eerste zin:
Een paar mijl van Soledad stroomt de rivier de Salinas dicht langs de oever van de zijde der heuvels en wordt diep en groen.

Paragraaf:
Alleen Lennie was in de stal en Lennie zat op in het hooi naast een pakkist onder een ruif aan het einde van de stal, dat niet met hooi gevuld was. Lennie zat in het hooi en keek naar het dode jonge hondje dat voor hem lag. Lennie keer er lange tijd naar en aaide het met zijn enorme hand en streelde het van het ene eind naar het andere.
En Lennie zei zacht tegen het jong; “ Waarom mot je nou doodgaan? Je bent toch niet zo klein als een muis. Ik heb niet hard met je gebonsd.’ Hij boog de kop van het jong naar boven en keek in de ogen en zei: “ Nou zal George me nisschien niet voor de konijnen laten zorgen als hij er achter komt dat je dood bent.”

Clue:
Twee arme sloebers dromen van een eigen boerderij

Achterflap:
. George en Lennie zijn een merkwaardig koppel. Tijdens de crisis in de jaren dertig proberen ze geld te verdienen met klusjes op het platteland. Maar de zwakzinnige Lennie helpt het stel keer op keer in de problemen, die George dan weer moet oplossen. Aangekomen op de volgende ranch lijkt het eindelijk goed te gaan, maar Curley, de zoon van de baas, is nogal opvliegend van aard. En bovendien kan Lennie zijn ogen niet afhouden van Curleys vrouw.
Deze wereldklassieker is verfilmd met John Malkovich in de hoofdrol.

Auteur:
John Steinbeck werd geboren in 1902 in Amerika. Hij begon aan een studie literatuur, maar verhuisde zonder de studie af te maken naar New York waar hij begon aan een carrière als journalist. In 1935 brak hij door met zijn boek Tortilla Flat. In 1962 ontving hij de Nobelprijs voor de Literatuur.

Titel:
De titel van het boek is ontleend aan een gedicht van de Schotse dichter Robert Burns, getiteld 'To a Mouse', uit de regel The best-laid schemes o' mice an' men, Gang aft agley (de bestbedachte plannen van muizen en mensen lopen vaak mis). In dit gedicht vergelijkt de dichter het lot van de muis in positieve zin met dat van de mens: de muis weet niet wat hem boven het hoofd hangt. Het gedicht impliceert een nauwe relatie tussen mens en dier: beide zijn ten prooi aan het noodlot. Dit idee vormt de achtergrond van het verhaal. (Bron; wikipedia)

Pers:
‘Een uiterst spannend boek dat je niet neerlegt voordat het uit is.’ The New York Times

Motivatie:
Ken je Klassiekers

Eigen mening;
Dit boek komt uit de verboden reeks van De Morgen. De reden dat het verboden is omdat dit wat pessimistiche boek indruist tegen de American Dream.
Rode draad in het boek is de vriendschap tussen de twee tegenpolen. George, klein en slim, en Lennie, groot en wat simpel. Beide dromen van een eigen werkplek waar ze vrij zijn van de grillen van bazen. Lennie droomt als dierenvriend er meer van om de konijnen te verzorgen.
Door Lennie’s onhandigheid komen ze echter in de problemen. Deze problemen leggen een zware druk op hun vriendschap.
Het is een kort boek dus echt meeleven met de personages deed ik niet echt. Het eerder tragische einde raakte me dus niet echt. De verhaallijn (armoede & hoe er aan te ontsnappen) boeide me wel. Het boek is wel realistisch en verbloemt niet. Dat maakt het wat zwartgalliger maar dat is iets wat ik wel kan apprecieren (de harde werkelijkheid). Ik wel, de USA iets minder.
Wat ik minder vond, was de dikte van het boek. Met 121 pagina’s kan je het moeilijk een dik boek noemen. En met dunne boeken kan je nooit je personages zo uitwerken dat ik met ze kan meeleven. Buiten dat: een heel geschikt boek (voor op de trein of zo, leest vlot & krijg je op een treinreis bijna uit)

Score: 7 op tien

muizen

12:15 Gepost door Emily Page in Engelstalige schrijver | Permalink | Commentaren (3) | Tags: boete, armoede, dieren, moord, amerika, schuld, wraak |  Facebook |

11-09-07

De maagdentempel van Jacqui Lofthouse

Status:
Niet uitgelezen

Achterflap:
In 1779 sticht dokter James Graham een tempel aan de oever van de Thames. Hij installeert er een elektromagnetisch bed, dat onder bescherming staat van de huwelijksgod Hymen en dat hij voor vijftig pond per nacht verhuurt. Echtparen die er een gepassioneerde nacht doorbrengen, zijn verzekerd van een vruchtbaar huwelijk. , De zestienjarige wees Emilia Beaumont komt in aanraking met de bijzondere wereld van Graham doordat ze hulp bij hem zoekt. Het beeldschone en naïeve meisje gelooft dat ze een kind van de duivel is en dat de dokter haar kan genezen. Graham vraagt haar in zijn tempel op te treden als Hebe Vestina, de godin der heilzaamheid. Met haar zang en haar doorschijnende gewaden brengt zij de aristocratische gasten in de stemming, , Emilia's schoonheid is haar redding en tegelijkertijd haar grootste bedreiging. Haar broer wil haar uithuwelijken aan de machtige maar onaantrekkelijke lord Smellie. Ook de liederlijke lord Vermilion met zijn scherpe tong heeft zijn zinnen op haar gezet. , Terwijl de gemoederen in Engeland verhit raken door de sociale onrust en de berichten over de Franse revolutie, strijden twee kampen om Emilia's lot: Schoonheid en Waarheid tegenover List en Bedrog. , De maagdentempel wordt verteld in de vorm van een dagboek dat Emilia heeft nagelaten en dat van commentaar wordt voorzien door lord Vermilion. Steeds opnieuw wordt er een tipje van de sluier opgelicht en komt het verhaal in een nieuw daglicht te staan. Dat maakt De maagdentempel fascinerend tot op de laatste bladzijde.

Eigen mening:
Vermits ik hem niet uitglezen heb, kan je al raden dat ik niet echt weg was van dit boek. Het verhaal vond ik nogal krullerig geschreven en daarmee bedoel ik: ze gaan wel erg in detail. En ze beschrijven de dingen nogal verbloemd, vooral seks dan.
Kortom: dingen waar ik het als 21ste eeuwer van op mijn heupen kreeg. Ik ben tot blz 93 geraakt en lezers die verder geraakt zijn mogen mij steeds een boekbespreking schrijven. Ik zal ze met veel plezier op deze site toevoegen.

Score: 2 op tien. Uiteindelijk heeft ze een boek geschreven van 456 blz. Daarom de 2, voor de moeite maagdentempel

19:47 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (4) | Tags: liefde, seks |  Facebook |

06-09-07

De postbode belt altijd tweemaal van James M Cain

Eerste zin:
Het zal een uur of twaalf geweest zijn toen ze me van die hooiwagen afgooiden.

Passage:
Hij gooide er ineens een hoge noot uit. Geen liedje, maar een gewoon één hoge noot, net als op een plaat van Caruso. Hij hield hem gewoon even aan, kapte hem toen af en bleef luisteren. En ja hoor, daar kwam hij al terug, glashelder, en het geluid hield net zo plotseling op als hij zelf gedaan had. …
Hij stapte in, maar stak zijn hoofd uit het raampje en zong gauw nog een hoge noot. Ik zette mijn voeten schrap en terwijl hij nog met zijn kin op het portier lag liet ik de schroefsleutel op zijn hoofd neerkomen. ….
Toen slikte Cora ineens heel raar, met een kreunend geluid er achteraan. Want daar had je de echo van zijn stem. Een hoge noot, precies zoals hij hem had gezongen, een hoge noot die aanzwol en afknapte, en wachtte… (p 43)

Clue:
emotionele gevolgen van moord

Achterflap:
. Zijn eerste roman, The postman always rings twice, was in 1934 meteen een bestseller. Het sombere verhaal van de zwerver Frank Chambers en de overspelige Cora werd in 1946 verfilmd met Lana Turner, maar Bob Rafelsons versie uit 1981 met Jack Nicholson en Jessica Lange is uigegroeid tot een klassieker.

Auteur:
James M. Cain schreef dit boek toen hij 42 jaar oud was. Daarvoor was hij verslaggever van diverse kranten in Baltimòre. James M. Cain is geboren in 1892 en is 85 jaar oud geworden.

Titel:
moet je even voor tussen de regels lezen. In de Crisistijd in VS in de jaren 30 betaalden sommige vrouwen hun schulden met sex aan de postbode. Vandaar die cliché’s over postbode J. Met andere woorden aan je noodlot kan je niet ontkomen. De postbode (noodlot) belt immers 2 x aan.

Motivatie:
In de reeks ‘Ken je Klassiekers”

Eigen mening;
kort en krachtig verhaal. De karakters zijn goed uitgeschreven en je leeft echt mee met de arme Griek. Dat was mijn favo personage alhoewel hij niet zo lang leeft. Mijn voorkeur voor hem ging echter meer uit medelijden.
Het verhaal is op zich niet zo origineel. Landloper en moordwijf worden verliefd en besluiten haar rijke echtgenoot om te ruilen. De kracht van het verhaal voor de meeste mensen begint wanneer de leppe advocaten en slinkse rechercheurs hun intrede doen. Beide worden immers vrijgesproken door hun wederzijds verraad aan elkaar.
Af en toe moest ik hun tactieken even herlezen om mee te zijn. Maar ik ben dan ook geen advocaat he.
Het sterkste deel vond ik: de liefde tussen Cora en Frank die omslaat in achterdocht en wantrouwen. Beide weten immers dat hun geliefde in staat is tot moord. Dus waarom zou hij/ zij dus niet in staat zijn tot een tweede moord?
Bij deze sluit ik mijn Eigen Mening af: hopelijk net als het boek kort maar krachtig.

Score:
7,5 op tien
Bij herlezing stijgt de puntenscore echter. The postman DOES ring twice!!!

postbode

18:51 Gepost door Emily Page in thrillers | Permalink | Commentaren (1) | Tags: moord, schuld, bedrog, ontrouw, politie |  Facebook |

05-09-07

Hoera 20000

Niet zo veel voor een skynet blog maar toch ben ik meer dan tevreden met dit getal. Lezen is immers geen algemene interesse. En dikke merci aan mijn trouwe meelezers!!! juich

12:56 Gepost door Emily Page in About me | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-09-07

Vaarwel liefste Holly van Kevin Wells

Eerste zin:
Zondag 4 augustus 2002 Holly en haar vriendin Natalie ontworstelen zich ten slotte aan hun warme bed en gaan buitenspelen, wat het aantal decibellen in huis aanzienelijk reduceert. Maar niet voor lang.

Fragment:
Om ongeveer tien voor half negen maken Rob en Trudi zich klaar om te vertrekken. Als we ze naar de voordeur begeleiden, blijkt die open te staan. Dat is heel ongebruikelijk. Nicola roept naar Holly en Jessica of ze niet even naar beneden willen komen om afscheid te nemen van onze gasten, maar er komt geen reactie. De meisjes zijn naar buiten gegaan. Geen van de volwassenen kan zich herinneren daar toestemming voor te hebben gegeven of ze te hebben zien vertrekken. Ook dat is ongewoon Onze kinderen zijn heel oppassend. (p 12)

Clue:
Het verhaal achter de verdwijning van Holly Wells en de zoektocht van haar familie naar gerechtigheid.

Achterflap:
‘Een nietsontziend, eerlijk verslag van wat er gebeurt wanneer onschuld het kwaad ontmoet. Kevin Wells’ boek gaat over vaderliefde, het verlies waarmee een familie wordt geconfronteerd en de ontzetting van een natie. Als je het echte verhaal van Soham wilt weten, lees dit.’ Mail on Sunday
Op 4 augustus 2002 verdwijnen in Engeland twee kinderen: Holly Wells en Jessica Chapman. De dagen daarna gaan hun families, de politie en de lokale gemeenschap koortsachtig naar hen op zoek, terwijl de rest van het land ontzet toekijkt. Bijna twee weken nadat Holly en Jessica zijn verdwenen, worden hun lijken gevonden – verbrand achtergelaten in een greppel. Twee dagen later wordt Ian Huntley in staat van beschuldiging gesteld. In de verschrikkelijke weken die volgen begint Holly’s vader, Kevin Wells, aantekeningen te maken, bang dat hij belangrijke details zal vergeten. Vaarwel, liefste Holly vertelt het verhaal van een nachtmerrie, de langdurige onderzoeken en de nasleep van deze verschrikkelijke zaak. Maar bovenal is Vaarwel, liefste Holly een liefdevolle, laatste daad van een vader.
‘Voor veel mensen vertegenwoordigt de foto van Holly en Jessica voor altijd Soham en het ‘proces van de eeuw’ dat daarop volgde. Aan de linkerkant van dat beeld, dat bevroren lijkt in de tijd, staat mijn dochter Holly, 10¾ jaar oud, zoals ze vaak zei. Dit boek is een feitelijk verslag van hoe mijn familie probeerde te leren leven met haar moord.’ Kevin Wells

Auteur: De vader van de in Soham vermoordde meisjes Holly & Jessica Kevin Wells

Motivatie:
Ik was wel benieuwd naar dit verhaal achter de media aandacht

Eigen mening;
Ik vond dit boek niet zo makkelijk te lezen. Ten eerste omdat men met kleine letters werkt en er dus overvolle pagina’s zit. Bovendien komen er zoveel mensen in het onderzoek voor!!! Het heeft dus een tijdje geduurd eer ik het uit kreeg.
Degene die hier regelmatig meelezen, weten dat ik niet zo’n fan ben van waargebeurde verhalen. Af en toe lees ik ze wel omdat de de realiteits soms de fictie overtreft. Zo ook met het verhaal van de familie Wells (en Chapman). Wat deze families hebben meegemaakt is een verschrikking voor iedereen. Je kind verliezen aan een moordenaar. Ik denk dit met stip een van de meeste ouder-nachtmerries is.
Het verhaal beoordelen vind ik moeilijk. Zoals ik al zei vond ik het geen evidente schrijfstijl maar dat mag je ook niet weerhouden om het niet te lezen.
Kevin Wells beschrijft zijn angsten als Holly verdwijnt, zijn onmacht tegen de bescherming van de verdachte door het gerecht en de hoop op gerechtigheid voor Holly.
Dit verhaal kan je moeilijk ‘mooi’ noemen, eerder tragisch. Door alle gerechtelijke stappen heen (die best ingewikkeld & complex zijn) leef je wel mee met de familie Wells (toch als je over de nodige dosis empathie beschikt).
Conclusie; geen boek dat je “tussen de soep en de patatten leest” maar wel een verschrikkelijke dagboek van een verdwijning tot de eigenlijke rechtszaak.

Score:
Dit is een moeilijke. Voor het boek zelf een 6, voor de moed van dit gezin echter een tien.

holly

09:06 Gepost door Emily Page in Waargebeurd | Permalink | Commentaren (4) | Tags: verdriet, moord, politie |  Facebook |