02-09-07

Vaarwel liefste Holly van Kevin Wells

Eerste zin:
Zondag 4 augustus 2002 Holly en haar vriendin Natalie ontworstelen zich ten slotte aan hun warme bed en gaan buitenspelen, wat het aantal decibellen in huis aanzienelijk reduceert. Maar niet voor lang.

Fragment:
Om ongeveer tien voor half negen maken Rob en Trudi zich klaar om te vertrekken. Als we ze naar de voordeur begeleiden, blijkt die open te staan. Dat is heel ongebruikelijk. Nicola roept naar Holly en Jessica of ze niet even naar beneden willen komen om afscheid te nemen van onze gasten, maar er komt geen reactie. De meisjes zijn naar buiten gegaan. Geen van de volwassenen kan zich herinneren daar toestemming voor te hebben gegeven of ze te hebben zien vertrekken. Ook dat is ongewoon Onze kinderen zijn heel oppassend. (p 12)

Clue:
Het verhaal achter de verdwijning van Holly Wells en de zoektocht van haar familie naar gerechtigheid.

Achterflap:
‘Een nietsontziend, eerlijk verslag van wat er gebeurt wanneer onschuld het kwaad ontmoet. Kevin Wells’ boek gaat over vaderliefde, het verlies waarmee een familie wordt geconfronteerd en de ontzetting van een natie. Als je het echte verhaal van Soham wilt weten, lees dit.’ Mail on Sunday
Op 4 augustus 2002 verdwijnen in Engeland twee kinderen: Holly Wells en Jessica Chapman. De dagen daarna gaan hun families, de politie en de lokale gemeenschap koortsachtig naar hen op zoek, terwijl de rest van het land ontzet toekijkt. Bijna twee weken nadat Holly en Jessica zijn verdwenen, worden hun lijken gevonden – verbrand achtergelaten in een greppel. Twee dagen later wordt Ian Huntley in staat van beschuldiging gesteld. In de verschrikkelijke weken die volgen begint Holly’s vader, Kevin Wells, aantekeningen te maken, bang dat hij belangrijke details zal vergeten. Vaarwel, liefste Holly vertelt het verhaal van een nachtmerrie, de langdurige onderzoeken en de nasleep van deze verschrikkelijke zaak. Maar bovenal is Vaarwel, liefste Holly een liefdevolle, laatste daad van een vader.
‘Voor veel mensen vertegenwoordigt de foto van Holly en Jessica voor altijd Soham en het ‘proces van de eeuw’ dat daarop volgde. Aan de linkerkant van dat beeld, dat bevroren lijkt in de tijd, staat mijn dochter Holly, 10¾ jaar oud, zoals ze vaak zei. Dit boek is een feitelijk verslag van hoe mijn familie probeerde te leren leven met haar moord.’ Kevin Wells

Auteur: De vader van de in Soham vermoordde meisjes Holly & Jessica Kevin Wells

Motivatie:
Ik was wel benieuwd naar dit verhaal achter de media aandacht

Eigen mening;
Ik vond dit boek niet zo makkelijk te lezen. Ten eerste omdat men met kleine letters werkt en er dus overvolle pagina’s zit. Bovendien komen er zoveel mensen in het onderzoek voor!!! Het heeft dus een tijdje geduurd eer ik het uit kreeg.
Degene die hier regelmatig meelezen, weten dat ik niet zo’n fan ben van waargebeurde verhalen. Af en toe lees ik ze wel omdat de de realiteits soms de fictie overtreft. Zo ook met het verhaal van de familie Wells (en Chapman). Wat deze families hebben meegemaakt is een verschrikking voor iedereen. Je kind verliezen aan een moordenaar. Ik denk dit met stip een van de meeste ouder-nachtmerries is.
Het verhaal beoordelen vind ik moeilijk. Zoals ik al zei vond ik het geen evidente schrijfstijl maar dat mag je ook niet weerhouden om het niet te lezen.
Kevin Wells beschrijft zijn angsten als Holly verdwijnt, zijn onmacht tegen de bescherming van de verdachte door het gerecht en de hoop op gerechtigheid voor Holly.
Dit verhaal kan je moeilijk ‘mooi’ noemen, eerder tragisch. Door alle gerechtelijke stappen heen (die best ingewikkeld & complex zijn) leef je wel mee met de familie Wells (toch als je over de nodige dosis empathie beschikt).
Conclusie; geen boek dat je “tussen de soep en de patatten leest” maar wel een verschrikkelijke dagboek van een verdwijning tot de eigenlijke rechtszaak.

Score:
Dit is een moeilijke. Voor het boek zelf een 6, voor de moed van dit gezin echter een tien.

holly

09:06 Gepost door Emily Page in Waargebeurd | Permalink | Commentaren (4) | Tags: verdriet, moord, politie |  Facebook |

Commentaren

volgens mij .. haal je die deadline op je sokken! Als je natuurlijk geen tijd verliest door 'met je kakje op tv te komen' ;-) !!!

Gepost door: Pablo Zarzuelo | 02-09-07

Er is zoveel verschenen over deze (en andere soortgelijke) afschuwelijke feiten in kranten, tijdschriften, tabloids, reportages, e.d., dat men het waargebeurde straks nog enkel intersubjectief kan samenstellen. Ik heb het er niet voor over, temeer omdat inderdaad hier de werkelijkheid de fictie overtreft. En men zit er zo verdomd machteloos bij te lezen. Ik zou liever een boek lezen over de laatste uren van de moordenaar voor hij gevierendeeld wordt tussen acht paarden en waarin ik me volledig zou kunnen vereenzelvigen met de beul die 'ju' schreeuwt.

Groetje

Gepost door: Willy | 02-09-07

Dit boek heb ik nog altijd niet uitgelezen, te kleine letters en een beetje saai geschreven.
Nog een fijne avond

Groetjes
Linda

Gepost door: Linda | 03-09-07

En het gebeurt maar al te vaak. Zoiets meemaken als ouders is het ergste dat je kan overkomen...dan is je leven voor goed verwoest.
Zo'n boek lezen doe ik waarschijnlijk niet.
Lieve groetjes

Gepost door: Mythoske | 05-09-07

De commentaren zijn gesloten.