11-01-07

De rode Letter (the scarlet letter) van Nathaniel Hawthorne

Heel erg bekend is dit boek uit 1850; vooralin de VS. Het gaat dan ook over een bijna universeel moreel thema: zich schuldig voelen
Hester Prynne wordt vanuit Engeland naar het Purteinse Boston (een nieuwe kolonie) gestuurd. Haar echtgenoot Roger Chillingworth moet nog enkele dingen regelen en besluit 2 jaar later zich met haar in Boston te herenigen.
Razend is hij dan ook als hij na 2 jaar merkt dat Hester een pasgeboren kind heeft! Van wie is dit kind? Wie heeft er een getrouwde vrouw aangeraakt?
Hester wordt behandeld als een misdadigster, komt in de cel terecht en wordt beschimd. Koppig houdt zij echter de naam van de vader achter. Tot nog grotere woede van haar echtgenoot
Hester krijgt door de rechter de blaam in de vorm van de letter A (van adulteress, overspelige) en gaat een leven van afzondering tegemoet. Samen met het kind dat in zonde is geboren, de kleine Pearl

Gek toch dat zo'n oud verhaal nog zo actueel kan zijn. Weliswaar krijg je nu geen letter A op je borst gezet maar je krijgt toch een blaam die je ,als je pech hebt, je hele leven onzichtbaar maar toch duidelijk genoeg achtervolgt. Kijk maar naar Clinton en zijn Monica (de hedendaagse versie van Hester Prynne en haar minnaar).
Mensen kunnnen heel hard zijn voor zondaars. Dat was in het puriteinse Amerika zo maar ook elders. Het verhaal legt dus een bijzondere morele kwestie voor. Het doet je nadenken "hoe zou ik reageren op een Hester".
Je krijgt ook veel sympathie voor de moedige Hester, de vrijgevochte, eenzame Pearl en Dimmesdaele die heel zijn leven gebukt gaat onder de verzwegen zonde.
Het verhaal is vrij oud geschreven en dat kan voor sommige mensen misschien storend werken. Maar kijk je daardoor heen dan merk je een opmerkelijk verhaal op met een nog steeds actueel thema.
Ik hou wel van Hawtorne's gitzwarte schrijftstijl. Misschien omdat ik zelf tot het pessimisme neig. Maar toch verdrinkt het verhaal niet in zelfmedelijden of beklaag. Een goed evenwicht!
Een opmerkelijk feit is dat Hawthorne afstamt van de rechter Hathorne die in Salem nog vrij laat vrouwen als heksen verbrandde. Alhoewel men in Europa al heel lang gestopt was met heksenverbrandingen. Daarom voegde Nathaniel een W bij in zijn naam om niet te veel de link te leggen met deze toch wel puriteinse rechter. Bijzonder dus dat zijn boek dus eigenlijk een aanklacht is tegen een van zijn eigen voorouders. Conclusie: Hawthorne was een kritische man die al ver voorop zijn tijd was. scarlet

10:36 Gepost door Emily Page in Romans | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schuld, boete, bedrog, amerika, verdriet |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.